Snelle 5000 in Alken

De pistemeetings gaan er op achteruit.Niet om organisatorische redenen,wel om het aantal atleten dat deelneemt.Dit is een fenomeen dat al enkele jaren aan de gang is. De massa doet de laatste jaren vooral meer aan wegwedstrijden,waar meer ambiance is , en wat natuurlijk niet zo competitief is als een meeting op de baan.Vandaag organiseerde de atletiekclub van het Limburgse Alken een "mastermeeting", dus wedstrijden voor de 35-plussers. Drie weken na de slopende marathon in Rotterdam was ik wel eens echt benieuwd hoe het nu eigenlijk gesteld was met de conditie en of de recuperatie al dan niet al een eind op weg was. Deelnemen aan kortere wedstrijden is dus een prima alternatief , vandaar de start in de 5000 meter. Vooraf stelde ik mijn ambities wat bij, kwestie van niet al te hard teleurgesteld te zijn achteraf. Een tijd iets boven de 18' zou al zeer goed zijn. Vorig jaar kwam ik trouwens niet verder dan die 18 minuten rond. Het weer viel vrij goed mee (22° en een matige wind) de opkomst dus niet. Een achttal heren en twee dames , die in dezelfde reeks van start gingen. Eén van die twee vrouwen was dan wel Nathalie Loubelle , Belgische top in haar catergorie (en zelfs daarbuiten) te snel voor deze jongen. Zij zou "overall" als tweede eindigen. Met een atleet van de plaatselijke club , Erik Droogmans, had ik net voor de start een gesprek(kwestie van toch iemand te vinden om bij te blijven) en hij wou ook uitkomen rond de 17'30" a 18'. Na de start was al snel duidelijk dat ook hij te snel was , en dus bleef er niks anders over dan gans de wedstrijd alleen te lopen. Met Carine en Emma als supporters bleef het vrij goed gaan (rondjes van 1'25" a 1'26") tot de laatste 3 ronden. Bijten op de tanden en alle pijlen nog even richten op de laatste ronde , echter de bel ging niet , en de official van dienst mompelde iets van nog 2 ronden ; lichte paniek , ik reageerde direct met 1 vinger op te steken , daar ging mijn snelle laatste ronde. Ik probeerde me nog te herpakken in de laatste 200m wat me nog aardig lukte. Gelukkig mocht ik dan toch aankomen , en gaf de official zijn vergissing toe. Net binnen de 18' (officieus 17'58", maar pas enkele meters na de finish afgedrukt) ,en een 4de plaats. De juiste tijd volgt de volgende dagen wel via de site van Ac Alken.
Eventjes languit op de baan gaan liggen na de finish , maar alweer vrij snel gerecupereerd. Al bij al een zeer geslaagde test , nu gaan we nog wat aan die snelheid sleutelen met het oog op het langere werk binnen enkele weken.

To Walk Again

Vanavond naar de documentaire-film van triatleet Marc Herremans gaan kijken , een meesterstuk. Knappe montage , mooie regie , schitterende beelden , en een mooi Kempens dialect van de "hoofdrolspelers" . Een aanrader voor iedereen. De film laat o.a. meemaken hoe Marc zich voorbereid op de diverse doelen die hij stelde na zijn ongeval , met als apotheose de Iron Man in Hawaii van 2006. Hij gaat ook terug naar de plaats van zijn ongeval in Lanzarote , en ontmoet mensen die zich ook in dezelfde situatie bevinden als hij zelf. Zeer ontroerend zijn de ontmoetingen met gehandicapte kinderen en wijlen Christopher Reeve. Een uitstekende documentaire van een wilskrachtige en nooit opgevende sportman. Als kers op de taart volgde in de zaal na de film nog een interview met Marc zelf van ongeveer een kwartiertje , en heb ik hem nadien nog een hand kunnen geven . Spijtig dat ik zijn eerste boek niet bijhad, die handtekening zal voor de volgende keer zijn. Eigenlijk mogen we ons zeer gelukkig prijzen met de goede gezondheid die we hebben , het meeste kostbare van alles ...........

Persoonlijke records tot 1 mei 2007

800m: 2'09"51 / Tessenderlo 11-08-92
1000m: 2'46"00 / Wespelaar 14-08-92
1500m: 4'17"94 / Tessenderlo 12-09-90
Mijl : 4'47"73 / Tessenderlo 18-08-92
3000m: 9'28"80 / Edegem 17-08-90
2 mijl: 11'13"23 / Alken 14-10-06 (tot nu toe 1 keer gelopen)
5000m: 17'16"60 / Herentals 14-09-01
10000m: 36'00"62 / Herentals 10-08-01
Uurloop: 15,391km / Herentals 15-09-06 (tot nu toe 1 keer gelopen)
10 mijl: 56'56" / Antwerpen 01-10-89
Halve marathon: 1u19'47" / Tildonk 10-05-02
Marathon: 2u57'03" / Rotterdam

Belangrijke opmerking bij de diverse afstanden : Tot en met "uurloop" alle tijden gelopen op een atletiekbaan (geen rekening gehouden met afstanden van stratenlopen) . Vanaf 10 mijl : besttijden van stratenlopen.

Warme hyacinten

Deze morgen besloten om mee te lopen in de Hyacintenjogging te Essenbeek-Halle.Ik moet eerlijk bekennen , buiten de 20km door Brussel loop ik weinig wedstrijden in die regio.Carine ging voor de kortste afstand (7,5km) , ik voor de 13km. Ik was benieuwd hoe het zou gaan met de conditie na 14 dagen van (relatieve) rust en minder slaap. Uiteraard zou ook de warmte weer meespelen , want de thermometer wees boven de 25° aan. Rotterdamse omstandigheden dus , maar wel geen 42km lopen.Het parcours van deze wedstrijd gaat voor een groot deel door het "Hallerbos". Na een beetje geknoei aan de start (hoe krijg je in godsnaam 1000 lopers naar achter als er geen hekken of iets anders voorzien is, terwijl de massa 200m voorbij de startlijn staat), werden we uiteindelijk op gang "geroepen". Iedereen klaar ? Start ! Ze kennen daar blijkbaar geen fluitje of pistool. Enfin , meedoen voor de gezelligheid , dat was het hoofddoel. Al direct na de start zitten we met een flinke kuitenbijter , de weg gaat al direct omhoog. Gans het parcours loopt op en af , geen enkele meter is vlak. Mijn besluit is al snel dat dit zwaarder is dan 20km door de hoofdstad lopen , dus ben ik blij dat ik "maar" voor de 13km gekozen heb. Het "Hallerbos" is prachtig , dit moet één van de mooiste omlopen zijn die ik al voor de voeten heb gekregen. Er zitten enkele flinke hellingen in , en na een trage start haal ik tientallen atleten in, dit voelt goed aan. Na 4km steek ik "inspecteur chapeau" voorbij , voor de niet kenners , dit is Wim De Jonghe , die in het vakblad "Runnersworld" elke maand een verslag schrijft over een loopwedstrijd. Ik ken hem nog van vorig jaar tijdens een koers in Dilbeek , en maak eventjes een praatje. Hij loopt de 21km , dus ik laat hem al snel achter , en zeg hem nog dat zijn artikels mooi zijn om te lezen. Toch trap ik snel op mijn adem, de bedoeling was wel om er geen echte koers van te maken , maar het parcours is zo zwaar dat de hartslag snel boven de 175 gaat. Het blijft genieten van het natuurschoon , en na 53' en enkele seconden bereik ik de meet. Mijn vrouwtje is reeds binnen , en telt me als 19de. Zij heeft op haar beurt ook genoten van haar tocht door het bos. Mooi , maar zwaar parcours , en na een wasje met een emmer water ! , rijden we tijdig terug naar huis.Toch een pluim voor de organisatie , gezelligheid troef en veel volk , maar ook toppers aan de start zoals Koen Van Rie en Marc Vanderstraeten. Nog een bedankje aan de Avos supporters onderweg ( de club van Vosselaar was hier met een bus). Morgen staat de uitslag op het net , dus deze volgt nog.

Nog een actie foto van Rotterdam

Aan km33 in het Kralingse bos.

Speaker op "Nacht van de Euregio"

Op zaterdag 2 juni zal ik opnieuw het speakerwerk verzorgen op de 2de editie van de "Nacht van de Euregio" in Neerpelt. Dit is een internationale atletiekmeeting die vooral als doel heeft om atleten diverse limieten te laten halen voor kampioenschappen.Er zal ook een stratenloop plaatsvinden die gaat over 5 of 10km (dwars door Neerpelt). Ook de gewone loper komt dus aan zijn trekken. De meeting begint net na de middag met jeugdwedstrijden. Alle info kan je vinden op www.nachtvandeeuregio.be. De moeite om die dag vrij te houden en af te zakken naar Neerpelt.Hiernaast zie je een foto van de editie van vorig jaar (interview met Veerle Dejaeghere).

Rustige start

Afgelopen zaterdag ben ik terug rustig beginnen lopen. Gisteren nog een uurtje gelopen met de Kasteellopers en vrouwtje Carine. Deze week hou ik het in ieder geval nog kalm. Alvast een dikke proficiat aan onze medereizigers/lopers van Rotterdam , die afgelopen zondag een mooie prestatie hebben afgeleverd in Antwerpen . (Lore , Valerie , Chris en Jan)

Eerste actiefoto marathon Rotterdam

Met dank aan Lore

Drie persoonlijke records voor dochter Emma tijdens interclub

Onze 12 jarige dochter Emma heeft vandaag 3 eigen records verbroken tijdens de voorronde van de interclub in Lier. Ze verbeterde haar 80 meter record naar 12"29 en het 60m horden record bracht ze op 11"81. Het hoogtepunt was toch wel het verspringconcours met drie sprongen boven de 4 meter (haar vorige record) . Ze sprong achtereenvolgens 4m07 , 4m05 en bij de derde sprong 4m19 ! Daarmee eindigde ze op een mooie 3de plaats van 41 deelneemsters. Bovendien nam ze ook deel aan de afsluitende aflossingswedstrijd 4x80m als startloopster. Mooie prestaties in het Netestadion !

Nog enkele sfeerfoto's vanuit Rotterdam

Nu zondag marathons van Londen en Antwerpen

Eén week na Rotterdam vinden er wederom twee grote stadsmarathons plaats. Traditioneel is er de topmarathon in Londen , dé moeite om rechtstreeks te volgen op de BBC , en de hernieuwde Antwerp marathon. Hopelijk wordt het niet zo warm als een week geleden. Naast de 42,195km is er in Antwerpen uiteraard ook de klassieke "Antwerp 10 miles" en een 5km wedstrijd. Ik wens alle deelnemers (en vooral degene die ik ken) veel succes zondag in de Scheldestad !!

Rotterdam foto's (voor en na de wedstrijd)

Onderstaande foto's zijn genomen een uurtje

voor de wedstrijd en twee uur na de aankomst.

Met dank aan fotografe Valerie.

Herinneringen aan een heroïsche marathon

Als ik de diverse reacties vandaag op internet lees, de dag na Rotterdam, dan mag ik nog best tevreden zijn met mijn eindtijd. Ik ben lang niet de enige die meer dan 20 minuten langer deed over de 42,195km. Gekkenwerk heeft ook zijn charme , en jaren nadien zullen alle deelnemers nog steeds dit avontuur herinneren. Bloedheet was het op vele plaatsen , de schaarse schaduwstukken werden dan ook optimaal benut. Hoe spijtig het ook is voor de vele lopers die niet meer verder mochten , een troost : er komen nog marathons. Het is een moedige beslissing geweest van de organisatie om de wedstrijd te neutraliseren. Voor mij begint de recuperatie , en over een weekje gaan we rustig terug lopen.

Slijtageslag in Rotterdam.

Temperaturen die in de namiddag oplopen tot 28° in de schaduw..... Kort na 14u besliste de organisatie dat de marathon wordt gestaakt , de atleten die aan km30 nog niet gepasseerd waren dienden de wedstrijd te verlaten wegens onverantwoord, bovendien waren er geen drinkbekers water meer beschikbaar bij de drankposten, niet te doen om verder te lopen. Mijn vrouw Carine en onze Westvlaamse vrienden Lore en Johan waren ook de dupe van deze maatregel.Carine had al de intentie om te stoppen , vanwege vermoeidheid en té warm.....

Na drie maanden van training stond dus vandaag de Rotterdam marathon op het programma. Ik had me voorgenomen vanwege de voorspelde temperaturen niet te snel te starten. Maar zoals altijd gaat het in den beginne vlot , en dus liep ik dan toch maar op een schema van ongeveer 2u57'(4'10"/km). Al na 10km begonnen de eerste tekenen van vermoeidheid zich te doen gevoelen.Vooral de kuiten wilden niet goed mee , ondanks het vele drinken aan de posten. Een al wat oudere noorderbuur hoorde ik langs de kant van de weg zeggen "nou lekker weertje vandaag om te hardlopen" , ?? rare jongens , die Hollanders... De tussentijd halfweg was nog vrij goed , net binnen de 1u30' , mmmm , zou ik dit wel kunnen houden? Intussen was het wel duidelijk dat het smoorheet was op sommige plaatsen. Weinig beschutting zorgden voor 37°C in de zon. Mijn twee extra bevoorraders met water , Chris en Jan , leverden prima werk. Op een drietal plaatsen stonden zij klaar met extra vocht. De helft werd over het hoofd gekieperd , de andere helft verdween eventjes in de maag. Km27 , de Erasmusbrug voor de tweede keer , man, wat een zwaar klimmetje was me dat geworden... Voor de eerste keer een tik. Het verval zette zich langzaam maar zeker verder in . Na elke bevoorradingspost was er wel eventjes een korte opflakkering , maar lang duurde dit niet. Km 32 , Kralingse bos , eindelijk een beetje schaduw, niet voor lang echter , de laatste 7km werden afgelegd in een verzengende hitte. Het was dan ook bijna 14u in de namiddag. Toen kreeg ik pas echt een patat , die vreemd genoeg maar 4km duurde. Oei, oei zombieachtig keek ik op mijn horloge , 5'50"/km, wat een klop. Ik bleef wel altijd lopen... Ook al een prestatie op zich. Echter aan 40km kwam ik er vreemd genoeg terug door, na een echt wel koude douche , die wonderen deed... In de laatste rechte lijn stond Carine nog te supporteren , nadat zij dus was uitgestapt. Uiteindelijk finishte ik in 3u19' op een mooie 395ste plaats.Nog geen honderdvijftig lopers raakten onder de drie uur. Ontgoocheld ? Niet echt , vanwege moed en doorzettingsvermogen. Teleurgesteld? Misschien , te snel gestart.... Maar wat zou dat uitgemaakt hebben in de eindafrekening ? Drie, vier minuten? Ik heb me in ieder geval niet "perte totale" gelopen. Nog een dank aan de supporters , Valerie (mooie foto's genomen meiske , Lourens en Annemie en kids. Onze Westvlaamse vrienden waren weer zeer aangenaam gezelschap , maar beiden waren toch licht ontgoocheld vanwege de vroegtijdige stopzetting. Op naar de volgende , zeker???

Laatste voorbeschouwing

Het grootste werk is voorbij.De trainingen zijn achter de rug en de recuperatie is in volle gang.Wat het zondag gaat worden is een vraagteken.Het is sowieso al moeilijk te voorspellen wat de eindtijd gaat zijn op een marathon en nu is het helemaal in het duister tasten.De hoofdreden hiervoor is uiteraard de voorspelde warmte voor zondag.Eigenlijk wordt het 10° te warm.De organisatie heeft al maatregelen genomen en extra drankposten voorzien(in Nederland is alles prima geregeld), en zelf letten we ook op de details en hebben we ons witte petten aangeschaft.Verder zal het zaaks worden van alles onder controle te houden en geen enkele drankpost over te slaan.De eindtijd wordt minder belangrijk,de ambities daaromtrent zijn lichtjes bijgesteld.Toch mag ik terugblikken op een bijna vlekkeloze voorbereiding ,hoewel de vermoeidheid de laatste weken wel wat meer te voelen was.Wat het resultaat ook zal zijn , voorop blijft het plezier en de belevenis van het lopen van een marathon hoofdzaak.Voor de vierde keer zal ik present zijn op de Coolsingel. Aan alle deelnemers alvast veel succes gewenst , en "keep it cool" !

Laatste loodjes

De laatste trainingen voor de marathon komen eraan. Deze week is het al een beetje afbouwen geblazen , na komende zaterdag zitten de zwaarste trainingen erop. Drie maanden van hard werken worden hopelijk volgende week beloond. Nu niet ziek worden en nog eventjes blessurevrij blijven, fingers crossed..........

Nog enkele links toegevoegd

In het rechtergedeelte van deze site vindt u nog enkele extra links die ik heb toegevoegd , waaronder "Runningahead". Een prima programma om je persoonlijke looptochten in eigen buurt uit te zoeken.Een korte gebruiksaanwijzing: als je de site hebt geopend , ga je naar "tools" in de menubalk ,en geef je je gemeente in (city) en het land (BEL) . Dan kan je links met het verticale pijltje inzoomen , zo vindt je vanzelf je eigen straat terug , door te klikken kan je het beginpunt situeren , en zo verder "lijnen" trekken langsheen de verschillende straten. Teruggaan , of een stuk wissen doe je met de gele omgekeerde pijl in de menubalk. Ook voor fietstochten zeer interressant. Let wel op dat je in de bochten de stukken in meerdere keren neemt , anders snij je teveel af. En wees gerust , de opgemeten afstand klopt! Verder kan je met Runningahead ook je eigen trainingsboek bijhouden, dan dien je jezelf wel(gratis) te registreren. Buiten deze link zijn er nog enkele andere interressante toegevoegd. Veel plezier !

Een tussendoortje ....

Eens een berichtje dat niet over sport gaat ... De meeste mensen die me kennen weten dat mijn andere grote hobby muziek is. Zo was ik in mijn jeugd (dat is al eventjes geleden) een grote "Police" fan. Wil het toch wel zijn dat deze groep dit jaar een reunie tournee doet , en ook in oktober naar Antwerpen komt. Ik keek er al naar uit , tot ik de prijs van de tickets zag... dat was me toch iets teveel. Dan maar wachten tot mijn grote liefde , U2 , inderdaad Bono en co terug in deze regio komen. Daar mogen we zeker van zijn dat we waar voor ons geld krijgen..... Die groep zag ik ook in mijn jonge jaren voor de eerste keer live , op de onvergetelijke editie van 1983 in Werchter , en daarna volgden er nog tal van concerten waar ik de vier Ierse gasten mocht terugzien.

Koudeprik voorbij

De lente is terug in het land, gelukkig maar. Vandaag nog eens een zalige lange duurloop gedaan van 30km, bij een mooi lenteweertje.Er stond nog wel een vrij krachtige oostenwind , en het laatste kwartier wilden de benen niet echt meer mee , maar verder liep alles vlot. Na de zware tempotraining van gisteren een meevaller. Deze week weeral meer dan 100km gelopen. 't Wordt tijd dat we aan de afbouwfaze kunnen beginnen, dit gaat niet zo lang meer duren. De verkoudheid is intussen bijna genezen, alleen het snot moet nog wat weggaan. Gisteren was er in deze regio de marathon van Lier , die voor de eerste keer werd georganiseerd. Een dikke proficiat aan de organisatie , daar zij toch meer dan 250 deelnemers hadden op de volledige afstand , en tal van teams op de aflossingsmarathon. Alle uitslagen van deze wedstijd kan je nalezen op www.aclyra.com.

Nokere Koerse , met twee sportvrouwen.

Collega's marathonlopers op Nokere Koerse

Afgelopen woensdag was ik te gast op Nokere Koerse , met de start in Oudenaarde en finish boven op Nokere berg.Ik had me goed gewapend tegen de koude , met extra kledij . Op de markt in Oudenaarde kwam ik Lore tegen (medemarathonloopster in Londen en Parijs) samen met haar vriendin Valerie. We konden keuvelen over sport en de komende marathon in Rotterdam , waar zij en echtgenoot Johan ook van de partij zullen zijn. Ook hun voorbereiding loopt op wieltjes. De twee dames zijn bovendien uitgeloot om mee de doen aan de grootste halve marathon van Engeland , meer bepaald de "Great North Run" in Newcastle eind september van dit jaar. Nokere Koerse werd uiteindelijk gewonnen door Leon Van Bon. Na een grote file net voor Antwerpen raakte ik dan toch nog in Vorselaar , en kon omstreeks 20u onder een prachtige maar koude sterrenhemel aan de avondtraining beginnen.

Flinke verkoudheid strooit roet in het eten

Ik ben al enkele dagen de (minder) gelukkige bezitter van een virale infectie. Al bij al valt het nog mee , toch doet het de ongerustheid toenemen . Net nu de zwaarste weken bezig zijn in de opbouw naar de marathon toe, kan ik dit zeker missen. In ieder geval zijn de benen nog goed. De afgelopen week was een topweek (bijna 9 uur gelopen) en het ging op training goed tot zeer goed. Gisteren nog een stevige tempoloop gedaan (met trainingsmakker Koen Willemsen) en vandaag de bossen in voor de langste duurloop van 3 uur. De maartse bui die ik er bovenop kreeg (met veel hagel!) nam ik er dan maar bij. Gelukkig is het zondag , en had ik de mogelijkheid om deze namiddag uit te rusten.Hopelijk wordt mijn verkoudheid niet erger.

Vorselaarse Kasteellopers richten marathon in.

De Kasteellopers hebben grote plannen in het najaar. Op zaterdag 8 september richten zij de eerste "Monumentenmarathon" in . Het parcours gaat over drie ronden van 14km , de eigenlijke Monumenloop dus. Naast de klassieke 14km is er ook een 28km , en uiteraard zoals elk jaar de 4 en de 8km. Ook de kleinsten kunnen natuurlijk ook meedoen aan de jeugdlopen. Ikzelf zal het speakerwerk die dag voor mijn rekening nemen. Alle info vindt je terug op de site van de club: www.kasteellopers.be .

Te slijk in de Kempische bossen

Door de overvloedige regen van de voorbije weken liggen de boswegen er niet goed bij. 't Is meer springen en plassen ontwijken dan lopen. De doortocht in het bos langsheen het parcours van de Monumentenloop ligt er slecht bij , en ook rondom de Herentalse Toeristentoren is het niet veel beter. Spijtig , want nu het langer licht blijft doet de mogelijkheid zich voor om een beetje van de beton-en asfaltwegen weg te blijven. Gelukkig bleef het dit weekend droog , en er dient zich beterschap aan in het weer , de lente is in aantocht. Na de uitgeregende halve marathon van Eersel vorige week , heb ik de afgelopen dagen een beetje afgebouwd , om er de komende weken weer volop in te vliegen. Intussen is ook de loopbijbel "joggings en marathons" aangekomen , de kalender met (bijna) alle loopwedstrijden in voor 2007 , uren leesplezier !!

Apocalyptische weersomstandigheden in Eersel

Regen,stevige wind en een temperatuur van amper 6° maakten van de halve marathon in het Nederlandse Eersel een zware wedstrijd. De regen die zaterdagochtend in de Kempen neerviel schoof tegen 11u op naar het Oosten en teisterde de meer dan 100 lopers gedurende de ganse race. De halve marathon , die uitgetekend is over twee ronden van 10,5km gaat voornamelijk langs zeer rustige wegen en een heel stuk op een prachtig fietspad door de bossen en langs heidegebied. Veel tijd om te genieten van de mooie natuur was er niet. Na een matige start (3'48"in de eerste km) nestelde ik me in het derde groepje (een tiental atleten) , kwestie van niet alleen te lopen tegen de natuurelementen. Het tempo lag niet te hoog de eerste 5km (doortocht 19'49") wat vooral te maken had met de hevige tegenwind gedurende het wedstrijdbegin. Het werd een verhaal zoals de "10 kleine negertjes" , één voor één haakten er lopers af in onze groep. Mede door de onvoorspelbare wind werden de kilometers zeer onregelmatig afgelegd. Tussentijd na 10km : 39'13". Met vijf atleten gingen we de laatste ronde in , en na de laatste bevoorrading kwam de wedstrijd in zijn beslissende plooi. Ik was toen nog in strijd voor de 8ste plaats (overall) maar loste de laatste 3km nog van mijn twee overblijvende medegezellen. Vooraf startte ik echter met veel vraagtekens , na twee vermoeiende trainingsweken bouwde ik pas vanaf donderdag een beetje af naar deze koers , en blijkbaar was de vermoeidheid toch niet zo groot als ik vooraf vreesde. Reken daarbij de ondankbare weersomstandigheden ,dan mag ik zeer tevreden zijn met een tijd van 1u22'45". De tweede wedstrijdhelft werd exact evensnel gelopen als de eerste , de voorbije trainingen hebben er dus voor gezorgd dat ik niet stilviel naar het einde toe. Medegezel Koen Willemsen werd winnaar van de kwartmarathon over 10,5km. Ik eindigde als 10de in totaal op de halve marathon . Mooie plaatsen om terug mee naar België te nemen. Drie uur later werd Tia Hellebaut (2m05 !!) Europees kampioen indoor . Het werd een mooie atletiekdag .
Tussentijden halve marathon Eersel :
5km: 19'49"
10km : 39'13"
15km: 58'50"
20km: 1u18'15"
21,1km : 1u22'45"

Links toegevoegd

Vandaag heb ik in het rechtermenu enkele interressante "links" toegevoegd naar andere sportsites. Altijd leuk om even verder te surfen! Veel plezier ,
Dirk

Komende zaterdag halve marathon

Op zaterdag 3 maart loop ik als voorbereiding op de marathon in Eersel (NL) de halve afstand.Na een zeer zware afgelopen trainingsweek wordt het vanaf donderdag 1-03 een beetje afbouwen om toch nog fris aan de start te komen. Bij leven en welzijn staan we dus in Eersel aan de start.

Topweken komen eraan

De voorbereiding op de Rotterdam marathon van april loopt voorbeeldig . Na de Valentijnjogging in Lichtaart nam ik enkele dagen relatieve rust , om er daarna weer stevig in te vliegen. Intussen zijn de dagen langer aan het worden wat de zin om te trainen nog wat doet toenemen. Na de veldrit die vorig weekend in mijn achtertuin plaatsvond , ben ik de dag erna nog een 30km gaan lopen , door de Kempische bossen en velden .

Valentijn in Lichtaart

Op 11 februari had in Lichtaart de Valentijnjogging plaats. De 12km leek me de ideale afstand om even tussen al het trainingsgeweld door terug te proeven van de wedstrijdsfeer. Op 300 meter na is het parcours daar in de bossen volledig onverhard , en de overvloedige regenval van de voorbije dagen zorgde voor een nooit geziene slijkboel. Al na de opwarmingsronde wist ik dat dit niks voor mij zou zijn . De bedoeling was dan ook om behoedzaam te starten , maar in de 1ste van de 3 te lopen ronden kwam ik na 1km door in een veel te snelle 3'25". Ploeteren en over de plassen heen springen vergde enorm veel energie , en dus besloot ik in de 2de ronde gewoon overal op en door te lopen. Uiteraard kwam dit het slijkgehalte niet ten goede , het werd een echte ploeterpartij op sommige plaatsen. De organisatoren zorgden wel voor een heel mooi parcours en een vlekkeloze organisatie. De conditie was echter wel wat minder , want met kilometerweken van rond de 100 kan je op een wedstrijddag tussendoor uiteraard niet echt fris zijn. In de laatste ronde was het dan ook overleven , en uiteindelijk finishte ik als 13de op 125 aangekomen lopers. Tijd : 46'50". Niet echt supercontent , maar als extra voorbereiding kon dit wel tellen.

Terug van weggeweest

Wegens internetproblemen heeft deze blog enkele weken stilgelegen. Vanaf deze week mag u echter nieuwe informatie verwachten over mezelf ! Dus : be in touch !

Tot binnenkort!

Dirk

Onderweg naar de Coolsingel

Deze week heb ik me ingeschreven voor de Rotterdam marathon. In april beginnen Carine en ik aan een nieuw marathonavontuur. Hopelijk blijven we gezond en kunnen we zonder blessures verder trainen. Waarom ik altijd die marathon wil lopen , vraag ik me soms af. De wedstrijd zelf is geen makkelijke opdracht , en de trainingen zijn dat ook niet.Maar een positieve ingesteldheid helpt je altijd weer vooruit. De trainingen zijn soms zalvend , soms kwellend , maar achteraf is de voldoening steeds groot. De Coolsingel is de bekendste laan van Rotterdam. Ik ben er verliefd op. Niet vanwege de moderne wolkenkrabbers , die de stad een futuristisch uitzicht geven , maar wel voor de avonturen die ik er beleefd heb. Reeds driemaal finishte ik op deze Coolsingel. Met als hoogtepunt mijn recordtijd in 2004, in een toen zeer winderig Rotterdam. Maar waaien doet het er altijd. Zeker de laatste keer toen ik er was , ergens in oktober vorig jaar voor een etentje in een restaurant vlak naast de Maas en dicht bij de Erasmusbrug. De "zwaan" wordt deze statige brug ook wel genoemd. Prachtig verlicht was ze , die avond. Ook tijdens de marathon moet je ze twee keer over. Onze Noorderburen kennen wat van organiseren , alles is top geregeld. En dan praat ik nog niet van de ambiance langs de weg , met duizenden komen ze aanmoedigingen geven, heel de stad is dan op straat. Marathonlopen , het is een verslaving !

Geen deelname aan cross Herentals

De veldloop van de eigen club (Ac Herentals) liet ik dit jaar links liggen. Hoofdreden is dat ze eigenlijk niet past in het marathonschema dat ik volg. Na de zware halve marathon van vorige week leek het verstandiger van gewoon het trainingsschema verder af te werken zoals gepland. Bijkomstige reden is dat ik geen crossen meer loop op spikes. Bij (voorlopig) gebrek aan aangepast schoeisel is het verstandiger om de achillespezen niet teveel te belasten. Aan dit laatste wordt volop gewerkt naar komende winter toe. Intussen verloopt het schema voor Rotterdam voorbeeldig.

25 januari 1990

Na het mooie avontuur van Egmond had mijn lichaam enkele dagen rust nodig. De eerstvolgende serieuze training was gepland voor donderdag 18 januari. Eventjes onstonden er twijfels in mijn hoofd. Toen ik die donderdagavond naar huis reed , woedde er een enorme storm over West Europa. Zou ik wel gaan trainen met dit weer ? Mijn gedachten gingen uit naar 25 januari 1990. Zeventien jaar geleden werden er rukwinden gesignaleerd tot 130km/u. Toen trainde ik nog onder de hoede van Tony Govaerts, en jawel de training ging toen ook door. Wij dus die 25ste het Heiken op in Vorselaar , van strak tempolopen was geen sprake.Het was meer een trekken en duwen tegen de wind , en balanceren op een strakke koord.... Gisteren ben ik dus ook gaan trainen , het was een belevenis.... De windstoten deden me echter wel voorzichtig zijn , wind in de rug gaf een ware boost , wind op kop een stilstand van enkele seconden.... Vermoeid maar zeer tevreden keerde ik terug huiswaarts. Eén met de natuur , wat het voor weer het ook is ...

Onmiddellijk na de finish
in Egmond , opvallend
fris en mét de mooie
medaille !!

Egmond , die schone !

Toen in me in oktober inschreef voor de halve marathon van Egmond aan Zee, zat ik een kleine week later met veel twijfels. Het parcours in Egmond staat bekend als één van de zwaarste van Nederland , met 7km op het strand en enkele stevige duinenruggen die dienen overwonnen te worden. Enkele weken later werd het alleen maar erger , toen ik begin november kampte met een achillespeesblessure. Dan maar goed trainen in Egmond dacht ik... Gelukkig kon begin december de trainingen hervat worden , zodat ik met 6 weken trainingsarbeid vandaag naar Egmond trok. Vrouwtje Carine en dochter Emma gingen mee als topbegeleiders. Reeds om 7u30 reden we richting Noorden , om de files en parkeerproblemen te vermijden. Na een zeer vlotte reis konden we onze auto kwijt in het naburige dorp Heiloo, vanwaar we met een pendelbus naar Egmond werden gebracht. Het dorp is op "marathonday" reeds afgesloten om 8u, omdat deze kleine gemeente aan de zee de massa auto's niet aankan. Er worden 15000 deelnemers verwacht en evenveel supporters. Toen we iets na 10 uur in de sporthal arriveerden , hoorden we al direct minder goed nieuws. De start van de 1/2 marathon werd met 1 uur uitgesteld, vanwege het hoge water en de strakke wind. Dat werd dus wachten , en nog wel een uur of drie. We doodden onze tijd met mensen kijken , en even de (kleine) expo te bezoeken die in de sporthal plaatsvond. Intussen straalde er buiten een zeer aangenaam zonnetje , maar de stevige wind gaf toch een lage gevoelstemperatuur.Na een korte opwarming in de startzone , werd het omstreeks 13u10 tijd om me in het startvak te begeven. Ik had me ingeschreven voor de wedstrijdloop , in Nederland hebben ze namelijk ook een "prestatieloop", voor atleten die niet zijn aangesloten bij een atletiekclub. Na een aanloopronde van 3km door Egmond zelf , ging het richting strand. Zeer moeilijk stuk , met enkele honderden meters los zand. Eindelijk kwam de waterlijn in zicht. Hier is het zand natuurlijk wel wat harder, wat natuurlijk risico's op natte voeten met zich meebracht , en na enkele kilometers was het zover. Een hevige golf kon ik niet ontwijken , en prijs natuurlijk , natte voeten. De smalle beloopbare strook hard zand was door het hoog water erg smal, en dus moeilijk beloopbaar. De wind zat schuin op kop , en dit 7km lang. Toch passeerde ik regelmatig lopers die te snel gestart waren (of ik te traag) , afzien was het , en reserves houden voor wat komen ging , zeker als je de eerste keer dit avontuur met de natuurelementen aangaat. Dus werd het een beetje inhouden tot in Castricum , waar we na 10,5km het strand verlieten. Het ging nu rechtsomkeer doorheen de duinen richting Egmond. Een zeer golvend parcours , maar wel wind in de rug , dat werd dus "vliegen". Vooral in de afdalingen nam ik het initiatief om lopers bij te halen. Ik ben dit eigenlijk blijven doen tot aan de finish. Na 16km werd het moeilijk. Zere benen deden het tempo een beetje verlagen en de laatste 3km zijn ook niet van de poes. Steeds heuvellend (met veel klimmen in de laatste km) , en terug de wind pal op de kop maakten het erg zwaar. Een tijd onder de 1u30 moest er in zitten , en uiteindelijk lukte dit ook , 1u29'05" bij de aankomst. Eigenlijk was ik niet doodop, niet echt volledig uitgeput.... de trainingskilometers werden de afgelopen weken opgedreven , en dit zijn waarschijnlijk al de vruchten ervan . Uiteraard zit een trage start er ook voor iets tussen . De eindtijd was voor mezelf van minder belang , enkel een voorbereiding op wat komen moet. Het belangrijkste vandaag was de overwinning op de wind , het zand en de heuvels.... Egmond aan Zee is een schitterende wedstrijd , in een prachtig kader met een uitstekende organisatie . Niet minder dan 55 pendelbussen werden ingezet om de deelnemers en supporters ter plaatse en terug te brengen. Ik kom zeker nog eens terug ......................

Strand en duinen van Egmond wachten ..........

Deze week gestart met de voorbereiding van de marathon van Rotterdam. De eerste echte trainingsweek zit erop. Morgen wacht Egmond aan Zee ...... de gerenommeerde halve marathon van dit mooie Nederlandse dorp ontvangt weer duizenden deelnemers. De verwachtingen bij mezelf zijn niet echt hoog, ik beschouw deze uitstap eigenlijk als een doorgedreven training. Het zal alvast de moeite waard zijn en een heuse belevenis. Just go for it !!

Stormloop voor cross in Hulshout

Voor de zesde keer was ik vandaag paraat in de zuidkempense gemeente Hulshout als speaker van dienst. Hulshout zit niet in het criterium van de crosscup , maar is wel de eerste grote afspraak van het nieuwe jaar met de aanwezigheid van de complete Belgische veldlooptop. Buiten de atleten zijn er steeds een massa supporters , die zich ook kunnen amuseren met een heuse muziekband langs het parcours en een live verslag van het Belgisch kampioenschap veldrijden. Ook vele oud atleten zakken af naar deze veldloop , zijnde Paul Theys,Willy Polleunis en Eric De Beck om er maar enkele te noemen. Ook opgemerkt langs het parcours , een nog steeds geblesseerde Tom Van Hooste en wielrenner Tom Steels. De wedstrijden zijn reeds van bij de kleinsten goed bezet met een massa deelnemers. Spanning alom tijdens de korte cross waar belofte Mario Van Waeyenberghe na een vroege versnelling nog werd geremonteerd door Tom Van Rooy van Ac Herentals en de uiteindelijke winnaar Koen Wilssens uit Beveren. Bij de seniors dames maakten thuisloopster Nathalie Devos en Veerle Dejaeghere er een onderonsje van. Laatstgenoemde nam een definitieve voorsprong in de tweede wedstrijdhelft en een terugkerende Sigrid Van Den Bempt mocht het podium vervolledigen als derde. Bij de mannen werd het een strijd tussen Pieter De Smet en Pieter Reynders , Hulshout inwoner en revelatie van vorig seizoen Willem Van Hoof werd derde. Pieter De Smet had aan een versnelling genoeg om zijn voornaamgenoot uit Aarschot te verslaan. Een knappe organisatie , droog en zacht weer zorgden voor een zeer geslaagde atletieknamiddag , en als kers op de taart werd dorpsgenoot Bart Wellens nationaal kampioen veldrijden.

Laatste wedstrijd van 2006 : kerstcorrida

van Herenthout

Jaaroverzicht 2007.

Met een laatste duurloop van 20km op oudejaarsdag werd dit sportjaar voor mij afgesloten. Het werd een plezant jaar , met veel ups en weinig downs. Een overzicht :
De eerste drie maanden van het jaar stonden in het teken van de marathon van Parijs en werden gekenmerkt door lange duurlopen tijdens het weekend , en drie voorbereidingswedstrijden.Op 14 januari liep ik in het kader van de natuurlopen de halve marathon in Lier. De wedstrijd werd zwaar door de straffe noordoostenwind en de gure temperaturen. De eindtijd mocht er zijn , 1u22'. Een week later startte ik in de veldloop van Ac Herentals.Met een 44ste plaats op 176 aangekomen lopers een mooie uitslag. Een maand later zette ik nog eens aan op de halve marathon van Lier (de vierde wedstrijd van de natuurlopen) en wederom bleek de conditie in stijgende lijn te gaan.Met ongeveer dezelfde eindtijd als een maand geleden keerde ik tevreden huiswaarts.
In maart kwam alsnog de winter opzetten , en werd het een hele karwei om de trainingen en de kilometers gedaan te krijgen, maar uiteindelijk vertrokken we dan toch op 7 april richting Parijs. De dag voor de marathon verliep ginder niet ideaal voor de spieren, een vermoeide reis via de metro en aanschuiven bij het ophalen van ons startnummer zorgden voor zware benen 's avonds. Op marathondag zelf moesten we al vroeg (5u30) uit de veren om tijdig aan de start te geraken. De trainingen en de voorbereiding waren de moeite waard geweest, want wat een start! Op de Champs Elysees met 30000 andere "gekken" , vlak aan de Arc de Triomphe , een belevenis! Het gevoel aan de start te staan van deze marathon is onbeschrijfelijk , op dat moment onderga je alles gewoon. Uiteindelijk finishte ik in een behoorlijke 3u03'45" , mijn 3de beste tijd ooit. Ook Carine deed het uitstekend met een verbetering van meer dan 35 minuten op haar tijd van Londen 2005. Onze Westvlaamse medelopers Johan en Lore liepen ook een uitstekende marathon. Kortom , een eerste hoogtepunt van het jaar. De "day after" ging uiteraard gepaard met stijve en verkrampte spieren, en onze "sightseeïng" tour maakte alles alleen maar erger. Na Parijs bleef mijn volgend doel zich in Frankrijk situeren. Ik had namelijk mijn broer Jos, uitgedaagd om in de zomer de Mont Ventoux drie keer op één dag met de fiets te beklimmen. Daarmee zouden we tot de club van de "Cinglé" behoren , zoals ze dat in Frankrijk noemen. Dus de komende maanden werden vooral de fietsspieren aan het werk gezet. Na een aarzelend begin werd de maand juni het zwaartepunt met bijna 800 fietskilometers. Gedurende deze hele periode bleef ik ook nog de loopconditie onderhouden met ongeveer 40km per week. Hoogtepunt tijdens de Ventoux voorbereiding werd de tocht door het Hageland , met mooie hellingen en prachtige vergezichten. Tussendoor werden er nog enkele loopwedstrijden afgewerkt , weliswaar over korte afstanden. Op 25 juli was het dan zover, na een "acclimatisatieperiode" van een week in de Zuid Franse hitte stonden Jos en ik om 8u klaar in Bédoin voor de 1ste beklimming. Wat aangekondigd was als een zware dobber viel al bij al best mee. De hitte was nog draaglijk en een matig tempo zorgden voor een frisse finish net binnen de 2 uur. De tweede beklimming vanuit Malaucéne was andere koek. Om 11u15 brandde de zon ongenadig hard en het stijgingspercentage was moordend. Was ik blij dat onze "bevoorradingsploeg" aan Mont Serein voor het nodige frisse vocht zorgde! Van hieruit zijn het nog maar 6km tot de top. Ook deze tweede beklimming brachtten we tot een goed einde , als kostte het wel bloed en zweet. Jos zat na deze beklimming even diep , maar enkele bemoedigende woorden (zoals :"de derde klim is de makkelijkste") deden hem toch aanzetten om ook de klim vanuit Sault aan te zetten. Na een verdiende lunch reden we opnieuw omhoog via Sault. Omstreeks 17u hadden we de "cinglé" beet! Moe maar zeer tevreden reden we terug naar ons vakantiedomein. Fysiek gezien heb ik geen echte problemen gehad, maar de rug had toch wel afgezien. Een tweede hoogtepunt van 2006. Voor het najaar zette ik alles terug op de loopsport. Echte doelstellingen had ik niet , en via enkele pistewedstrijden(waaronder een slechte uurloop in Herentals) startte ik op het provinciale kampioenschap 10000m in Dilbeek. De titel miste ik op 17 seconden , een spijtige zaak.Na een matige halve marathon begin oktober te Eindhoven werd de voorbereiding verder afgewerkt voor de komende veldloopwinter. De vele wedstrijden en de té intensieve training in oktober zorgden enerzijds wel voor een steengoeie cross in Bonheiden (25ste! op 152)(derde hoogtepunt van het jaar) maar hadden beide achillespezen zo overbelast dat een ontsteking niet kon uitblijven. Een onstoken tand zorgde voor nog meer miserie , waardoor ik de hele maand november (bijna) niet kon trainen. Tot slot zorgde december nog voor een mooie afsluitende koers van het jaar , een goeie prestatie in de Kerstcorrida van Herenthout. Plannen voor 2007 heb ik in overvloed! Tot slot wens ik alle lezers van deze blog een gezond , sportief en vooral gelukkig 2007 toe !

Kasteellopers hebben eigen website

Eindelijk is het zover , de Vorselaarse loop-en joggingclub "Kasteellopers vzw" heeft een eigen webstek. Als je op de hoogte wil blijven van het reilen en zeilen van deze vereniging kan je dus vanaf nu ook alles via internet volgen. Zo heeft de club de plannen om volgend jaar een marathon te organiseren , begin september samen met de "Monumentenloop". Je kan de site bezoeken via "www.kasteellopers.be" .

Looptoertocht Kasteellopers laatste wapenfeit van 2006

Met de looptoertocht van gisteren , voor de tweede keer georganiseerd door de Kasteellopers zit 2006 er bijna op. Bij miezerig , maar iets zachter weer dan de voorbije dagen werd deze toertocht een groot succes. Ongeveer 200 lopers en wandelaars tekenden present voor een tocht van 5 , 10 of 15km. Ikzelf ging voor de langste afstand , en die werd aan een rustig tempo afgewerkt. Het parcours liep o.a. langs de Zittaart in Poederlee en de Lilse en Vorselaarse heide. Een mooi initiatief om het jaar (bijna) af te sluiten.

Kerstmis in Herenthout

Naar jaarlijkse traditie staat op tweede Kerstdag de kerstcorrida in Herenthout op het loopprogramma. Deze klassieker is een hoogdag voor de loopsport in de kempense regio. Alleen al in de masterswedstrijd (9,8km) waren er bijna 300 sportievelingen aan de start. Bij een kille temperatuur(1°C) en mistig weer werd deze reeks op gang geschoten rond 14u15. De verwachtingen waren niet hoog gespannen (vaste lezers van deze blog weten intussen waarom) en eigenlijk is deze koers maar een trede op de ladder om terug hogerop te geraken. Maar uiteraard kruipt het bloed waar het niet gaan kan , en de vele Ac Herentals truitjes in de koers deden ondergetekende weer tot het uiterste gaan. Na een matige start (rond de 60ste plaats) , nam ik halverwege de eerste ronde van 3,3km mijn plaats in bij een omvangrijke groep. Hierin bevonden zich ook enkele clubgenoten (waaronder Eric Raeymakers) en ging het volgen uitstekend tot ongeveer half koers. Toen begon de motor te sputteren en ben ik enkele kilometers lang jojo gaan spelen. Met uiterste krachtinspanningen kon ik bij het ingaan van de laatste ronde alsnog mijn wagentje aanpikken, maar algauw moest ik me 500 meter verder toch gewonnen geven. Bij de eindafrekening een verschil van meer dan 10 plaatsen. Waar ik vorig jaar nog 35ste eindigde (in een tijd van 36'05") klokte ik nu af als 48ste in 36'25". Al bij al niet slecht natuurlijk (terug de grens van de 16km/u doorbroken) dus een pak beter dan een week geleden in Lier. Acheraf sloeg de vermoeidheid wel toe ,en zal het morgen recupereren worden. Al even traditioneel zit er bij de voorinschrijving een bonnetje bij voor een gratis bord spagetti na de wedstrijd, die smaakte overheerlijk . De kerstverlichting van de huizen begeleidden ons terug huiswaarts . Kerstmis... een mooie tijd .

Loopbandtest met het oog op Rotterdam

Vandaag mijn jaarlijkse checkup en sporttest gaan doen bij de dokter. Zoals gewoonlijk rustig begonnen , en geëindigd tegen 18km/u. Ondanks de trainingsachterstand viel de test zeer goed mee. Dit jaar staat enkel nog de kerstcorrida in Herenthout op het programma aanstaande dinsdag.

Lilse Bergen in de zon

Naar jaarlijkse gewoonte was ik vandaag weer paraat als speaker van dienst op het prachtige domein van de Lilse Bergen voor de veldloop van Avos. Met een groot aantal deelnemers aan de jeugdreeksen (oa. dochter Emma) werd de "grote cross" gewonnen door Joeri Janssen , voor Tom Van Rooy en Koen Janssens. Een grote naam dus op het palmares van de plaatselijke club. Joeri Janssen verkoos de wedstrijd in Lille boven de crosscup in Brussel , wegens het lichtlopende parcours. De regen van de voorbije dagen had echter toch hier en daar zijn sporen nagelaten. Joeri gaat zich nu verder voorbereiden op het EK indoor van begin volgend jaar. Bij de dames ging de overwinning naar Annick Beckers , die nipt Anja Peeters vooraf ging. Ook echtgenote Carine heeft haar wedstrijd mooi kunnen beëindigen , al gaf ze wel toe dat de twee beklimmingen per ronde de koers zwaar maakten . Het werd een zeer geslaagde organisatie met prachig weer , op dat ene regenbuitje na in de late namiddag.

Wederoptreden in uitgeregend Lier

Gisteren stonden de 3de natuurlopen van dit seizoen in Lier op het programma. Een ideale wedstrijd om terug te beginnen. Ik ging van start op de 10km , de halve marathon leek me nog iets te hoog gegrepen. De weergoden waren de organisatie en deelnemers niet goed gezind , want de regen viel met bakken uit de lucht. Neem daarbij nog de kille temperatuur van een graad of 5 en het was niet echt een pretje om te lopen. Gelukkig krijg je van deze sport snel warm, en dus waren we de frisse temperaturen al snel gewoon. Ik had geen idee wat ik er van kon verwachten , met twee trainingsweken van ongeveer 50km in de benen , en 4 weken van (bijna) complete rust achter de rug. In ieder geval was het de bedoeling van snel te starten , des te meer om medereiziger Koen Willemsen uit Lille te volgen. Koen is op dit moment in de "form" van zijn leven , en had me tot nog toe niet geklopt in en koers. Na de start en splitsing van de halve marathon en de 10km wedstrijd (na 3km) bleek al snel dat we mee vooraan liepen. Net na deze splitsing moest ik Koen laten gaan , en het gat zou uiteindelijk uitgroeien tot 1 minuut. Hij zou nog als 2de finishen. Ik van mijn kant liep om de strijd voor de 5de plaats. Dit zou al heel mooi zijn , na de rustperiode die ik achter de rug had. Uiteindelijk kon ik deze plaats consolideren , en daar was ik best tevreden mee. Een uitschuiver op het laatste slijke stuk (net voor het oplopen van de atletiekpiste) bracht me nog bijna ten val . 5de plaats op 10,3km in een tijd van 39'20" , hier kon ik best mee leven .

(Rustig) Terug vertrokken

De afgelopen week meer dan 40km gelopen, weliswaar aan een rustig tempo. Als je een paar weken je favoriete sport niet hebt kunnen beoefenen , dan weet je pas wat het is om dit te moeten missen. En mijn blessure was eigenlijk "peanuts" vergeleken met wat andere medelopers aan blessures en lichamelijke tegenslag soms dienen te verwerken. Een mens heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn. Ik kan terug trainen , dus ben ik eigenlijk een gelukzak. Nu nog de conditie aan scherpen tot een aanvaardbaar niveau , en we zijn terug vertrokken !

Achillespeesproblemen voorbij ?

Vandaag kon ik zonder pijn een klein halfuurtje lopen. Na afgelopen maandag (15 minuten) was dit de tweede keer dat ik het kon proberen na problemen met zowel de linker- als de rechterachillespees. Weinig of geen problemen gekend , al blijft het natuurlijk nog wel opletten geblazen .

Interview met Europees kampioene hoogspringen
Tia Hellebaut op de Euregiomeeting juni 2006

Voorstelling "2de nacht van de Euregio"

Gisterenavond was ik aanwezig op de voorstelling van de Nacht van de Euregio , editie 2007. Deze 2de uitgave vind plaats op zaterdag 2 juni. Dit jaar was ik reeds speaker op deze internationale atletiekmeeting in Neerpelt. De Braziliaan Marilson Gomes Dos Santos , die dit jaar in Neerpelt de 10000 meter won , werd eerder deze maand ook de winnaar van de marathon van New York. Van een talentontdekking gesproken ! De meeting heeft vooral als doel om jong talent de kans te geven zich te meten met topatleten , en te streven naar het halen van limieten voor diverse internationale kampioenschappen. Zo werden er dit jaar diverse limieten gelopen , waaronder de nu al historische 10000m met maar liefst 6 Belgen die het minimum haalden voor het EK in Goteborg. Ook volgend jaar zal ik speaker zijn op deze meeting , dus atletiekliefhebbers schrijf reeds in uw nieuwe agenda voor 2007 : 2 juni. Meer info op www.nachtvandeeuregio.be .

Linkerachillespees nu ook ontstoken !

Minder goed nieuws wederom , wat de linkerachillespees is ook onstoken. Na de wandeling van zondag heb ik gisteren 40' rustig gelopen met echtgenote Carine. Na 20' manifesteerde zich de pijn in de andere pees. Intussen weet ik waarschijnlijk ook de oorzaak : een tandvleesontsteking (naar aanleiding van een tandvulling die los stond) heeft ervoor gezorgd dat de vuile resten via de bloedbaan zich hebben vastgezet op de pees , vandaar de pijn. Intussen is de tand bijgewerkt en heb ik de linkerpees reeds laten behandelen. Gelukkig voel ik aan de rechterkant geen pijn meer , maar lopen zit er voorlopig nog niet in .

Alternatieve training !

Wat doet een loper wanneer hij met een blessure zit ? Zoeken naar een alternatieve training.Deze zondag heb ik dit letterlijk opgevat. Meestal neem ik dan de koersfiets , maar het slechte weer van deze voormiddag bracht me op een ander idee. Tevoet naar Wechelderzande en terug, dat leek me wel wat. Vraag was natuurlijk of dit geen kwaad zou kunnen doen aan de gevoelige achillespees waar ik al 14 dagen mee zit. Goeie wandelschoenen brachten echter de oplossing. In Wechelderzande ligt mijn heimat , daar staat dus nog altijd het huis waar mijn moeder in woont. Omstreeks 14u vertrok ik al stappend voor de tocht van ongeveer 8km. Iets meer dan 1u17' later arriveerde ik "thuis". Koffietje gedronken en even naar de cyclocross gekeken en dan terug huiswaarts. Steeds doorstappend aan een stevig tempo. De mooie zonsondergang op het gehucht "Vispluk" was het hoogtepunt van deze mooie novemberwandeling. Na 1u12' was ik terug in Vorselaar. Echt voldaan schrijf ik dit verslagje. Wandelen is goed voor geest en lichaam ............... en de achillespees , die had na afloop een warm en aangenaam gevoel.

Achillespees blijft probleemgevalletje

Gisteren opnieuw op doktersbezoek geweest. Na enkele dagen van lopen ,blijft de rechterachillespees zeer gevoelig. Vooral bij het begin van de training en 's ochtends blijft de stijfheid aanwezig. In principe zou ik morgen rustig terug kunnen gaan joggen , maar het blijft voorlopig afwachten wat de verdere toekomst brengt. Alle eerstkomende wedstrijden zullen dus voor mij niet doorgaan. Dan beginnen we maar volledig te werken in functie van de Rotterdam marathon van 15 april 2007.

Groepsfoto van de Kasteellopers
die gestart zijn in de halve marathon
van Cohe Herentals (11-11-2006)

Rustig terug begonnen

Vandaag , na zes dagen complete rust , opnieuw een beetje gelopen. De pijn is zo goed als weg in de achillespees. Gisteren was er een massale afvaardiging Kasteellopers op de halve marathon van het college te Herentals. Bijna 20 deelnemers van onze recreatieve club namen de start aan de voet van de Toeristentoren. De halve marathon van de Herentalse collegeschool is een van de mooiste van de Kempen. Het parcours gaat o.a. via de Heggekapel in Poederlee, de prachtige AA-vallei , en uiteraard de doortocht door de Vorselaarse dreef en het kasteel. Voor vele Kasteellopers eigenlijk een thuiswedstrijd. Clubgenoot Stijn Jacobs won de wedstrijd, Maarten Vander Donck werd derde. Echtgenote Carine Dekkers kwam arriveerde in een mooie tijd van 2u04'.
Ondertussen heb ik me ingeschreven voor de halve marathon te Egmond aan Zee (Nederland) van 14 januari 2007 , een echte klassieker , die ik zeker 1 keer in mijn leven wil gelopen hebben. Het is ook een zware wedstrijd langs het Noordzeestrand en door de duinen.

Veldloop Bonheiden
5 november 2006
laatste 300 meter
van de koers .

Teveel te intensief

De peesonsteking die reeds enkele dagen voelbaar was heeft zich dan toch doorgezet. Een onderzoek vandaag bracht aan het licht dat de peesschede (omhulsel van de achillespees) ontstoken is. Al bij al is dit nog een meevaller , want het had erger kunnen zijn. Reeds de voorbije week was de rechter achillespees de eerste 10 minuten van elke training behoorlijk stijf , en de afgelopen wedstrijd in Bonheiden (hard parcours op niet dempende spikes) was de spreekwoordelijke druppel. Nochtans liep ik de beste wedstrijd in maanden (zelfs van dit jaar) , maar de intervaltrainingen hebben dus ook een andere kant van de medaille . Waarschijnlijk ligt de oorzaak ook bij het lopen van enkele wedstrijden op spikes (Lichtaart , Herenthout en dus Bonheiden) , en kan de oplossing vrij simpel zijn. De aanschaf van zogenaamde wedstrijdschoenen met een speciale "spikesplaat" onder gemonteerd geeft zeker meer steun en demping. Intussen ben ik enkele dagen op non-actief gezet , en mag zelfs de eerste weken geen wedstrijden lopen . Betekom van aanstaande zondag en Duffel voor de week daarop vallen dus in het water . Spijtig , want de "form" is supergoed. Hopelijk zit er het laatste weekend van november nog wel iets in. Pleister op de wonde was zeker het schitterende optreden van Bruce Springsteen van gisterenavond in Antwerpen , even een uitstapje naar mijn andere hobby , de muziek.....

Zeer knappe koers in Bonheiden

ALs ik deze keer niet supercontent kan zijn , dan moet ik nooit tevreden zijn. De eerste veldloop was een schot in de roos. 25ste plaats op 152 deelnemers in de mastercross. Daar had ik vooraf voor getekend. En toch is dit geen echte verrassing , vorig jaar was ik hier al 31ste , met een pak minder training , dus logischerwijze dat het deze keer minstens even goed zou zijn. Op domein Berentrode in Bonheiden stond dus weer een massaal "pak" masters aan de start , en bij zulke gelegenheden ben je maar beter snel mee weg vooraan. Dit is echter niet mijn sterkste punt , want na 300 meter zat ik ergens rond de 50ste plaats. Drummen in de eerste bochten , en geen snelle startbenen , dat werd dus een inhaalrace. Enkele "tussensprints" op de eerste bredere stroken grasveld brachten mij weer in stelling. Heel de koers voelde ik mij opperbest , en bleef ik opschuiven. Tot mijn grote tevredenheid kon ik ook een kleine revanche nemen voor de verloren provinciale titel op de 10000m van september door opponent Bart Heylen in de spurt voor te blijven. De goeie conditie van de voorbije weken (waaronder de oefencrossen van Ac Herentals) werd dus bevestigd. De 6,35km werd afgelegd in 22'20" , als de afstand correct is betekent dit een snelheid van meer dan 17km/u. Het parcours in Bonheiden is dan ook supersnel met lange rechte stukken , dus helemaal iets voor mij. Een minpuntje echter , de rechterachillespees "knaagt" al enkele dagen tijden de trainingen , en ook vandaag deed ze wat tegen tijdens de wedstrijd. Als dit maar geen blessure wordt ...... bang afwachten . Volgende week bij leven en welzijn staat Betekom op het programma . "Just go for it" , was ooit een slogan van een bekend sportmerk , dat gaan we dan ook doen , als de pees het uithoudt tenminste .

5km in Lier en oefencross te Herenthout

Voor het tweede weekend op rij waagde ik me aan twee wedstrijden. Gisteren stond het eerste luik van de "natuurlopen" in Lier op het programma. Aangezien ik nog wat weerstand en snelheid kan gebruiken ging ik van start op de 5km. Twee jaar geleden mocht ik twee keer op rij deze kortste afstand als winnaar op mijn palmares schrijven, daarom dat de ambitie dit jaar weer hoog was. Van bij de start werd er een stevig tempo opgelegd , vooral door mezelf. Ik nestelde me direct aan de kop en beukte tegen de wind in naast het Netekanaal. Na 2km was de verbrokkeling compleet. In mijn spoor zag ik nog een drietal medevluchters , waaronder twee "youngsters" van organiserende club Ac Lyra zelf. Met een paar versnellingen probeerde ik me af te zonderen , echter zonder resultaat , want na 4km wedstrijd kwamen de jonge gasten opzetten , en was ik eraan voor de moeite. Na een paar verwoede pogingen om alsnog aan te klampen , moest ik met nog 600 meter te gaan toch de rol lossen. Uiteindelijk eindigde ik 4de in een ,voor mezelf, goeie tijd : 17'52", maar ik had me laten vangen als een kip zonder kop. Volgende keer toch een andere tactiek proberen , en de jeugd het werk laten doen onderweg. Dat is echter mijn natuurlijk temperament , ik dien de koers zelf hard te maken , want in de spurt maak ik niet veel kans. Vandaag dan maar naar Herenthout voor de volgende oefenveldloop op rij van Ac Herentals. Op het mooie bosrijke en snelle parcours van de "Bosloop" en de vroegere veldloop die hier jaren geleden werd georganiseerd , moest ik zeker uit de voeten kunnen. Na een niet al te snelle start , kwam er snel duidelijkheid in de koers , de Herentalse jeugd (seniors en juniors) liepen net zoals vorige week vooraan , en ik klampte aan voor een 7de a 8ste plaats . In de laatste 2km kreeg ik echter af te rekenen met een verkrampte rechterkuit , wat me toch wat deed uitbollen. Uiteindelijk werd ik 8ste , en dik tevreden : 9,5km in 35' . Ondanks de kuit kon ik toch nog wat uitlopen , dus zo erg zal het wellicht niet zijn . Dit was mijn achtste wedstrijd in vijf weken , een mooie periode dus van opbouw. Nu ga ik eerst een paar dagen wat kalmer aan doen (lees loslopen) , om dan de definitieve eindvoorbereiding te starten voor het veldloopseizoen dat begint op 5 november .

Pistewedstrijd én cross op één weekend

Het werd een mooi weekend , dat van 14 en 15 oktober. Zaterdag naar Alken om met 7 Ac Herentals clubgenoten te starten in een ongewone afstand : 2 Engelse mijl (3,218km). Dit is echt de laatste outdoormeeting van het seizoen. Vooraf was moeilijk te voorspellen welke tijd ik hierop waard was , rond de 11'20" zou al goed zijn. Na de zware halve marathon van vorige week , had ik me toch enkele dagen relatieve rust voorgenomen. Dit was geen overbodige luxe, want na Eindhoven zat ik wel wat op het tandvlees. Een baanwedstrijd is andere koek. Bij de start maakte ik al een serieuze "benjamin" fout. Ik zette mezelf in de binnenbaan , maar achter enkele oudere veteranen , met als gevolg dat ik zeer slecht weg was. De "vogels" waar ik bij moest zijn , waren al bijna gaan vliegen, en na 100 meter diende ik met een tussensprint de verloren 10 meter goed te maken. Van in het begin stevig de beuk erin , dat is een 3km wedstrijd. Clubgenoten Koen Willemsen en René Jacobs zaten onmiddellijk in mijn spoor. Er stond een stevige oostenwind , die de koers alleen maar zwaarder maakte. Tot mijn grote verbazing volgde mijn grootste "concurrent" van de afgelopen weken , Paul Denolf niet direct. Hij had de afgelopen dagen stevig getraind en zou op respectabele afstand eindigen. Op 800 meter van het einde dienden ook de twee voorgenoemde ploegmaats af te haken , en eindigde ik in een mooie 11'13" op de 9de plaats. (17 aangekomen lopers). Niet slecht , want ik liep op "gewone loopschoenen" , en dat geeft toch een nadeel ten opzichte van spikes. De dag daarop stond er een "oefencross" van Ac Herentals op het programma. Het woord oefencross kan vanuit twee verschillende ooghoeken bekeken worden , sommige deelnemers komen echt "trainen" en er zijn er ook bij die deze veldloop als een wedstrijd beschouwen. Voor mij was het vooral de bedoeling om te kijken in hoeverre ik was gerecupereerd van gisteren. In Lichtaart werd ons een lichtlopend grasparcours voorgeschoteld , helemaal mijn ding . De 7,85km werd omstreeks 15u15 op gang geschoten , en al onmiddellijk vertrok er een groepje met de beste seniors van de club vooraan. Ik mee in de clinch vooraan , en dat was niet te hoog gegrepen. Nu moet ik wel zeggen dat ik het vijftal (Tom Van Rooy, Bart Lieckens,Nick Renders,Gunter Keepers en Tom Steenackers) niet de baas kan , maar dat is dan weer het voordeel van een oefencross , de eerste kilometers wordt er niet echt doorgelopen. Door mee te gaan met de kopgroep liep de rest van het deelnemersveld al snel op achterstand. Ook Paul Denolf , die niet meer zou terugkomen. De 2 eerstgenoemde van het vijftal waren al snel gaan vliegen (ze zijn dan ook bij de top en subtop in België) , maar bij de andere drie lopers bleef ik vlot bij. Enorm goed voor de "moral" , dat kan ik wel zeggen. Het tempo werd stevig onderhouden , en in de laatste ronde moest ik wel passen op een demarrage van mijn jongere opponenten. Zeer verdienstelijk eindigde ik zesde , en de 2 mijl wedstrijd zat niet echt meer in de benen. Een zeer geslaagd weekend , dat kan ik wel stellen als eindconclusie.

Enkele seconden voor de start van de halve marathon
(links boven op de foto) zeer geconcentreerd .

Geen (groot)vreugdevuur in Eindhoven

Afgelopen zondag ging ik van start in de halve marathon van Eindhoven.Een opgegeven tijd van net onder de 1u20' bij de inschrijving zorgde ervoor dat ik in het eerste startvak mocht plaatsnemen. Een groot voordeel , daar er in deze populaire stratenloop over 21,1km meer dan 5000 deelnemers van start gaan. Op de vierde startrij , hoopte ik op een tijd van net onder de 1u20' , wat me in de buurt van mijn persoonlijk record zou brengen. De kilometers dienden dus te worden afgelegd in 3u46' . Precies om 14u werd de halve marathon op gang geschoten.Onder een stralende "Indian Summer" zon en bij een licht briesje kwam ik na 1km exact door in 3'45" , mooi op schema dus. Clubgenoten Maarten Van der Donck,Paul Denolf en Roel Jacobs had ik toen al moeten laten gaan , zij gingen voor een tijd rond de 1u18'. Al snel werd duidelijk dat ik het vooropgestelde tempo niet kon aanhouden , en naarmate de wedstrijd vorderde verloor ik toch een tiental seconden per kilometer. Het ging niet vlot tijdens de eerste wedstrijdhelft , maar aan km10 kon ik toch enkele medelopers inhalen en ter plaatse laten. Een toptijd zat er toen al niet meer in , doorkomst aan de 10de km lag net onder de 39'. Het bleef zwoegen en aanklampen en de benen voelden totaal niet fris aan. Het Nederlandse publiek is en blijft echter wel zeer sfeervol en sportief alle lopers aanmoedigen , daar kunnen Belgische (loop)supporters nog wat van leren ! Eindhoven staat op zijn kop op deze 2de zondag van oktober en de talrijke orkestjes langs de kant brengen veel ambiance. Ondergetekende ging er echter niet sneller door lopen , eindtijd bij de aankomst : 1u23'41" , ontgoochelend , maar wel een mooie plaats in de uitslag , 84ste. Niet het verhoopte resultaat dus , en achteraf bekeken is dit eigenlijk niet meer dan logisch. Na een trainingsopbouw van slechts weken mag men geen wonderen verwachten; er is nog veel werk aan de winkel.... Toch heb ik me zeer goed geamuseerd daar in de Zuidnederlandse stad. Nog een proficiat aan Maarten Vander Donck met zijn tijd onder de 1u18' en een dankwoordje aan Paul Denolf voor de rit naar ginder en terug. Volgende keer beter , zeker ......

In Hulshout na de eerste ronde.

Loopconditie in stijgende lijn

Eigenlijk alleen maar goed nieuws te melden vanuit de zuidkempische gemeente Hulshout. Daar werd vandaag de Neteloop georganiseerd met maar liefst keuze uit vier verschillende afstanden. Een mooi bosrijk parcours , en de mensen die mij goed kennen weten dat ik een boontje heb voor deze gemeente. Hier ben ik al diverse jaren speaker op de jaarlijkse nationale veldloop begin januari en met de halve marathon van Eindhoven van volgende week in het vooruitzicht leek het me gepast om vandaag te kiezen voor een kortere wedstrijd. Klaar dus voor de 7km die startte omstreeks 14u30. Veel volk , want alleen al op deze afstand kwamen er 165 deelnemers aan de start. Bedoeling was om van in het begin met de kopgroep mee te gaan , maar samen met de 7km werd ook de kortere afstand van 3,5km gelopen. Er werd dus zeer snel gestart en aan km 1 gaf de chrono 3'20" aan. Uiteindelijk liet ik de kop van de wedstrijd voor wat ze was , maar echt terugvallen deed ik niet , er kwam ook niemand uit de achtergrond terug. Kwestie was van het tempo zo hoog mogelijk te houden , en het voordeel van een goed bezette stratenwedstrijd is dat er steeds "strijd" is , ook deze keer , zelfs tot op de meet. De 6de plaats werd mijn deel , tijd 25'12" . Zeer snel , zelfs tegen meer dan 17km/u , want op de officiële uitslag stond een afstand vermeld van 7,2km. Twijfelachtig , aangezien ik de vorige weken maar amper (en zelfs niet) de 16km/u haalde. Uiteraard gaat het hier "maar" over een 7km koers , doch zoals reeds gezegd was de concurrentie zwaar , wat ervoor zorgt dat er sneller wordt gelopen. Het draaide ook veel beter dan de vorige weken , wat erop wijst dat dat de conditie aan de beterhand is en de trainingen vruchten beginnen af te werpen. Dat is hoopvol voor volgende week , maar een halve marathon is géén 7km race .....

Revanche in Dilbeek !

Op zaterdag 23 september stond het provinciaal kampioenschap 10000m van Vlaams Brabant en Antwerpen in Dilbeek op het programma. Niet dat ik hoge verwachtingen had (zeker niet na de uurloop van vorige week) maar reeds enkele weken terug had ik me voorgenomen om toch mee te doen . Het voornaamste doel was om de 10000m (tussen) tijd van vorige week te verbeteren. Met enkele Vorselaarse loopvrienden (Paul Denolf en René en Stijn Jacobs) reden we dus naar de rand van onze hoofdstad. Omstreeks 19u werd de 1ste reeks op gang geschoten (seniors , M35 en M40) , ik dus weer met de jonge gasten op stap. Bijna windstil en een beetje minder drukkend warm dan vorige week , wat bevorderlijk kon zijn voor een mooie prestatie. In mijn leeftijdscategorie (M40) was er maar één concurrent voor de titel , de conclusie is dus nog maar eens dat het lange afstandsgebeuren op de piste niet populair meer is. Bart Heylen van AVZK is een haalbare kaart, maar een gesprekje voor de wedstrijd leerde me vlug dat Bart in de vorm van zijn leven verkeerde , en ik met mijn dipje van vorige week dus niet. Na een snelle start (eerste km in 3'30") liet ik Bart even verder gaan. Het tempo lag iets te hoog , en in mijn achterhoofd leek een goeie tijd van belang , dus als ik niet tegen "de muur" wou lopen , was eigen tempo lopen de boodschap. De eerste 5km gingen opvallend vlot (doortocht 18'24") en tot mijn grote verbazing liep mijn concurrent niet verder uit , integendeel , Bart bleef hangen op 50 a 60m . Als ik dit geweten had , dan was ik misschien toch beter in zijn spoor meegegaan. De moeilijkste periode in de koers kwam eraan (km 7 en 8) en punt was nu van verstand even op "nul" te zetten en alleen maar zo snel mogelijk te lopen. Vooraf had ik mezelf als doel gesteld om 37'30" te lopen (exact tegen 16km/u) en zelfs in deze faze van de wedstrijd lag ik nog altijd voor op dit schema. De provinciale titel kon ik wel vergeten , het "gat" naar mijn voorganger kreeg ik niet meer dicht. Nog een laatste spurt (of iets wat daar op leek) en top : 37'24"21 eindtijd. Niet slecht , was mijn eerste idee , zelfs mijn beste master 10000m tijd tot nu toe. Maar iets later kwam toch het besef dat ik misschien had kunnen meedingen naar de provinciale titel , des te meer omdat het verschil met Bart Heylen steeds 70 a 80 meter bleef , 18" kwam ik tekort , maar een algemeen tevredenheidsgevoel overheerste toch. Ook mijn medereizigers waren tevreden , met een persoonlijk record voor Stijn , een zoveelste titel voor René in zijn categorie en een mooie tijd voor Paul Denolf. We keerden omstreeks 22u tevreden huiswaarts .

Dikke tegenvaller in Herentals

Afgelopen vrijdagavond stond in Herentals de "uurloop" van ACHL geprogrammeerd. Het concept is simpel: één uur lopen op de piste en dan wordt de gelopen afstand opgemeten.De uitdaging voor mezelf was 16km op dat uur te halen. We stonden in de tweede (en snelste) reeks met 14 atleten klaar omstreeks 21u30 voor de start. Al onmiddellijk belandde ik in de staart van de groep, want in deze snelle reeks zitten kleppers van 17km/u en meer. De horloge stond ingesteld op 1'30" per ronde ,wat precies op schema zit van 16km , zijnde 40 ronden. De eerste 3 a 4km gingen vlot , maar al na 20' voelde ik geen frisheid meer. Het was nog warm op deze septemberavond (zeg maar zwoel) en er hing duidelijk weinig zuurstof in de lucht. Daarentegen zat de wind wel goed,bijna windstil. Helaas kon ik het begintempo niet volhouden, en zakte ik na iets meer dan 10km helemaal weg... Van 1'32" per ronde zelfs naar 1'38" tot 1'40".... Totaal uitgeput kon ik toch de laatste 10' nog versnellen. Reeds na 4km viel ik alleen in de wedstrijd wat uiteraard niet ten goede kwam aan het tempo. Uiteindelijk legde ik in één uur 15,394km af. Een zware ontgoocheling... lag het aan het weer ? Neen, natuurlijk. Ik denk dat het eerder te maken heeft met het feit dat ik eigenlijk nog maar 4 weken fatsoenlijk terug aan het trainen ben , en een beetje teveel verwachtte van deze wedstrijd. Snel vergeten dus maar en opbouwen naar een volgende koers . De organisatie was echter wel perfect , een dikke pluim aan de medewerkers van Ac Herentals en de aanwezige juryleden.

Veel volk op Monumentenloop in Vorselaar

Met meer dan 400 deelnemers werd de 11de Monumentenloop van de Kasteellopers weer een schot in de roos. De club had me wederom gevraagd om het geheel aan elkaar te praten . De hoofdwedstrijd over 14km werd gewonnen door belofte Gunter Geens . Bij de vrouwen ging de overwinning naar Christa Van Peer. Ook op de 4 en de 8km was het loopvolkje massaal aanwezig. Walter Aerts en Eva Verschueren waren de beste op de korte afstand , en Kris Laenen en Jeanine Coenen wonnen de 8km. Ook de vier verschillende jeugdwedstrijden waren goed bezet. Onder een stralend zonnetje kenden alle wedstrijden een zeer sportief verloop. Een pluim voor René Jacobs en zijn ploeg , die zelf eerder op de dag voor eigen volk in Herentals Belgisch kampioen werd op de 3000m steeple in zijn mastercategorie.

Boven op de Koppenberg

Dagje Vlaamse Ardennen

Tussen de looptrainingen door, afgelopen zaterdag de koersfiets nog eens bovengehaald voor een dagje Vlaamse heuvels samen met onze Westvlaamse vrienden Lore en Johan. Op het programma stond een mooie fietstocht rond de streek van Oudenaarde en uiteraard mochten we enkele klassieke hellingen niet links laten liggen. Met Johan als prima gids ging het langs Vlaamse wegen naar de Kluisberg , de Kwaremont en later ook de Patersberg. Voor deze laatste had ik wel wat schrik , want ik was in deze streek nog niet komen fietsen. De kuitenbijter viel reuze mee,en we besloten terug naar Oudenaarde te rijden via de beruchte Koppenberg. Johan had me gewaarschuuwd want de kasseien liggen niet al te best op deze puist,dus opletten was de boodschap. Op het steilste stuk stond ik dan ook recht op de trappers, kwestie van een beetje snelheid te behouden. Goed en wel bovengeraakt sloten we onze fietstocht iets later af. Met veel dank aan Lore en Johan , 't was daar een mooie dag .

Wedstrijd in Herentals

Na "slechts" 14 dagen van training ben ik gisterenavond gestart in een 5000m op de baan in Herentals. Bedoeling was om onder de 18 minuten te blijven , maar het was vooraf tasten in het duister , aangezien ik totaal geen benul had van de huidige conditie. Bij ideale weersomstandigheden en een mooi deelnemersveld werd het uiteindelijk 18'00"29 , best tevreden , ondanks de 29 hondersten die ik tekort kwam . Terug op de goede weg , dus nu verder opbouwen.

Trainingen hervat

Na een rustperiode van 12 dagen , kon ik afgelopen woensdag de looptrainingen terug hervatten.De pijn aan de linker achillespees is (voorlopig) weg , en dus gaan we terug rustig opbouwen. De najaarskalender zal aangepast worden, en hopelijk sta ik één van de komende weken terug aan de start van een wedstrijd.

Onwaarschijnlijk .....

Niet te geloven ! Twee gouden medailles in 5 minuten ! Merci , Tia en Kim . Groots , en spannend tot de laatste seconde .... Er zijn geen woorden voor ...

Historische dag voor de Belgische atletiek !

Kim Gevaert Europees kampioene op de 100m . We hebben onze eigen sprintkoningin ! En daar mogen we best trots op zijn. Wat een spanning vooraf en wat een ontlading. Samen met duizenden andere atletiekliefhebbers heb ik intens genoten van dit spektakel. En wat een voorsprong aan de finish. Typisch Kim achteraf bij de commentaar : intens gelukkig , uiterst spontaan en vooral zichzelf blijvend. Een verdiende ereronde in dat verre Goteborg. " Kim koningin van de Europese sprint" , een mooie titel voor de dagbladen morgen. Proficiat Kim , ik heb vandaag voor je overwinning de Belgische driekleur nog eens buiten gehangen , en dat was lang geleden....

Minstens één week rust

Vandaag de sportarts bezocht met de gehavende linkerachillespees , en zoals gevreesd geen al te beste nieuws gekregen. De pees is inderdaad onstoken en tot het einde van de week is het uitgesloten om te lopen. Licht fietsen is wel toegestaan. Allicht is dit een souvenir van drie Ventoux beklimmingen op één dag , in combinatie met een te felle heropbouw van het lopen. Uiteraard ben ik lichtjes teleurgesteld,maar een pleister op de wonde is deze week het Europees kampioenschap atletiek , waar ik door de blessure meer tijd voor ga hebben om dit van nabij te volgen. Spijtig genoeg laat de VRT ons weer grotendeels in de steek , maar gelukkig is er de BBC en de NOS .

Achillespees gooit roet in het eten

Na de vakantie in Frankrijk ben ik een week geleden ,met het oog op de marathon van Amsterdam,terug de loopkilometers gaan verhogen.Met alle gevolgen vandien:de linkerachillespees is beginnen opspelen en het is niet verbeterd.Vandaag stond de eerste lange duurloop op het programma ,en wat ik gevreesd had is ook uitgekomen;na de laatste training van donderdag (in de stromende regen) voelde ik al wat pijn , en vandaag ging het echt niet.Geen lange duurloop dus ,en nu maandag een bezoekje bij de dokter gepland.De marathon kan ik best laten voor wat hij is , want over een kleine 10 weken staat die reeds op de kalender.Waar ik de ontsteking heb opgelopen? Geen idee. Is het van het klimwerk met de fiets vorige week,of ben ik er tijdens het lopen iets te hard ingevlogen? Tijd brengt raad...

Speaker op de Achtzalighedenloop

Vandaag was ik zoals de afgelopen jaren de speaker van dienst in het Gielsbos op de achtzalighedenloop. De organiserende atletiekvereniging AVOS en het Gielsbos mochten meer dan 600 deelnemers verwelkomen.AVOS had ook twee laureaten op de 7km , zijnde Simon Forde bij de mannen en Vicky Liekens bij de vrouwen. De hoofdwedstrijd over 16km doorheen de Kempische bossen van Vosselaar en Gierle werd gewonnen door Gino Steemans uit Retie.Bij de vrouwen was Annick Beckers wederom de beste.

"Le moment supreme" : op het terras boven het winkeltje op de top :
drie keer boven geraakt op één dag .

Einddoel bereikt : 3de keer boven
op één dag.

De lokroep van de Ventoux

Dinsdag 25 juli 2006.Een rustige ochtend in de Provence.Vandaag moet het gebeuren,drie keer wil ik achter elkaar op de kale berg staan."Le Geant du Provence" heeft zijn naam niet gestolen.Je ziet hem overal liggen.Als een heerser werpt hij zijn schaduw over de streek en als je zijn kale top ziet dan wil je maar één ding, er naartoe! Vroeg wakker die dinsdag , want met broer Jos heb ik afgesproken om stipt om 6u30 te vertrekken.Vanaf ons vakantieadres is het nog een 52km met de auto naar Bédoin.We rijden door het "Plateau van de Vaucluse" , en we wanen ons soms "In the middle of nowhere".De dorpen lijken hier echt tegen en op de heuvels "geworpen" te zijn,maar allen zijn ze prachtig.De zon komt boven de heuvels,en als we Bédoin naderen zien we onze berg al geruime tijd liggen.Jos rijdt , dus ik heb de tijd om rond te kijken.We praten maar over één ding , drie keer met de fiets boven geraken.We vragen ons af wat het zwaarste gaat zijn, waarschijnlijk de hitte die hier al enkele maanden heerst.
7u30 in de ochtend,auto geparkeerd,fietsen afgeladen.Tijd voor een laatste boodschap en snel nog een koffietje gedronken in een bar.Bédoin is Belgisch,dat is duidelijk en er heerst al een gezellige drukte op dit vroege uur.8u stipt starten we, nog snel een foto genomen aan het bord op het ronde punt waar de beklimming start en weg.Marcel Peeters , een clubgenoot van Jos is ook mee vertrokken.De eerste 5km gaan gemoedelijk,we zien steeds de berg aan onze linkerzijde liggen.Ik blijf (voorlopig) bij mijn broer , kwestie van niet te forceren.Hij is een stuk ouder dan ik , en normaal gezien ben ik de betere klimmer. St.Esteve,slechts enkele huizen groot,maar hier begint het echte werk,de bocht linksaf liegt er niet om.Er komen een tiental kilometers van om en bij de 10 procent... Langzaam aan rij ik weg van Jos,en haal ook Marcel in ,die enkele honderden meters voor lag.Het gaat echter prima,forceren doe ik niet en de hartslagmeter gaat niet boven de 140. Is dit de gevreesde klim,die de Tourrenners ook altijd doen?Ik weet het wel,forceren mag niet,want er komt straks nog...We zijn al geruime tijd in het bos,ik geniet echt van de natuur en van elke pedaalslag,de tijd is niet belangrijk.Intussen rij ik enkele minder geoefende collega's voorbij en moedig ze aan.Even steekt boven de bomen de top uit,prachtig zicht.Vanaf Chalet Reynard ken ik de klim,afgelopen vrijdag ben ik vanuit Sault nog naar bovengereden in een nieuw persoonlijk record(1u32')en mijn vrouwtje precies in 2u.Een tijdsrecord hoeft vandaag echter niet.Nog 6km,de Chalet voorbij.Vanuit Bédoin is dit inderdaad het minst moeilijke stuk.Nog steeds genietend zie ik de top naderen.De laatste 2km zijn echter niet van de poes(10 a 11%),Simpson voorbij,en het restaurant net voor de laatste bocht komt in zicht,mits een spurtje blijf ik mooi onder de 2 uur, dus eventjes recht op de pedalen , top:1u59'38",de eerste zit erop.Er is om 10u 's ochtends al een tof sfeertje boven,en de taal die je het meeste hoort is toch Nederlands.Na iets gedronken en gegeten te hebben is ook Jos boven in 2u08' en iets later Marcel.De afdaling naar Malaucéne kan beginnen.Windvest is niet nodig ,want het nu al warm genoeg.Voorbij Mont Serein gaat het zeer snel,de borden langs de weg geven 12% aan en de weg is kaarsrecht,we laten ons gaan en halen snelheden tussen de 70 en 80km/u.De laatste kilometers van de afdaling voelen warm aan,dit gaat zwaar worden straks!Genoeg drinken is de boodschap en dus kopen we beneden enkele extra flessen water.De drinkbussen worden opnieuw gevuld,en precies om 11u15 staan we klaar voor onze 2de klim.Al na enkele honderden meters laat ik mijn metgezellen achter,het juiste tempo zoekend.De eerste 5km zijn niet al te zwaar ,maar bloedheet!Amai,dit kan een lijdensweg worden....Niet forceren is nog maar eens de boodschap,en gelukkig komen er enkele minder moeilijke stroken,tot ongeveer halfweg,hier waar we daarstraks topsnelheden haalden is het nu een stuk moeilijker.De hartslag gaat al geruime tijd niet meer onder de 160 en de steilste stukken komen eraan.Chalet Liotard en Mont Serein halen is de boodschap,want daar staan de vrouwen ons een eerste keer op te wachten.Af en toe ga ik "en danseuse" ,want mijn achterwerk is soms oververhit,en ook de onderrug dient af en toe eens recht gezet te worden.Er lijkt geen einde te komen aan dit lange steile en zeer warme stuk,tot ik een Nederlander bijhaal en besluit om even met hem verder te fietsen ,kwestie van wat afleiding te hebben.De vergezichten zijn echter schitterend,dit verzacht het leed dan weer.Ik kijk uit op de "Dentelles de Montmirail" en de "Toulourencvallei".Eindelijk ,Mont Serein,hier is het bijna vlak(dit is natuurlijk relatief)en de frisse waterfles die dochter Emma aangeeft doet meer dan deugd.De laatste 6km zijn minder moeilijk,omdat het wel een pakje minder warm wordt.De weg blijft echter steeds stijgen tussen de 6 en de 8%.Nog enkele bochten en nummer 2 is binnen.Top:1u55'23".Malaucéne was een stuk zwaarder dan de eerste klim,maar de warmte speelt natuurlijk ook mee.Ik ben dolgelukkig dat ik weer boven sta,en kom een streek-en loopgenoot tegen op de top.Herman Bastiaens heeft de klim (met enkele familieleden)ook net achter de rug.Intussen zijn de vrouwen ook boven aangekomen,en kan ik een beetje bijkomen.Cola en water in combinatie met een energiereep doen op dit moment wonderen.Van mijn schoonzuster verneem ik dat Marcel halfweg de 2de beklimming is gestopt en teruggedraaid en Jos arriveert in 2u12'.Hij heeft het enorm lastig gehad en twijfelt even over een derde klim,maar ik stel hem gerust,Sault is niet te vergelijken met Bédoin en Malaucéne.We pauzeren iets langer en omstreeks 13u45 gaat het terug naar beneden.Halfweg de afdaling hebben onze begeleiders de tafel gedekt op een van de prachtige rustplaatsen,en kunnen we wat eten.Fysiek gezien heb ik nog niet echt problemen gehad,enkel de onderrug voelt wat stijfjes aan , maar enkele stretchoefeningen maken deze weer wat losser.Ik kan goed eten,ondanks de inspanningen die ervoor gezorgd hebben dat de spijsvertering even stil heeft gelegen.In de verte horen we "gerommel",boven het Montagne de Lure hangen er onweerswolken... als die maar geen spelbreker gaan zijn,nu we zo dicht bij ons doel zijn.Na de (korte)pauze dalen we verder af , en precies om 15u gaan we opnieuw van start,deze keer in Sault.De warmte die ik in deze vallei gevreesd had,blijft een beetje achterwege,want de zon heeft plaatsgemaakt voor wolken,en dat voelt goed aan.Tijdens de eerste kilometers van deze 3de klim gaat het zelfs een beetje druppelen,en daat zitten we niets mee in.Jos heeft vanaf de eerste meters zijn eigen tempo gereden,wat dus betekent dat ik hem na enkele kilometers uit het oog verloren ben.Het blijft overwegend bewolkt,na 13km klimmen passeren we onze picknickplaats en krijgen we bevoorrading,fris water.De laatste zes kilometer wil ik genieten en dat kan ook.Vier kilometer voor de top staan de begeleiders nogmaals(zij leveren schitterend werk) en Emma loopt even mee om me aan te moedigen,dit doet deugd.De rug begint in het laatste steile stuk serieus op te spelen,en ik ga nog eens recht op de pedalen staan.Voor de laatste keer restaurant Vaudran en de laatste bocht , euforie ! Top:1u45'37"; ik heb het gehaald, en ben lichtjes geëmotioneerd , maar ook moe.Nadat ik enkele souvenirs heb gekocht in het winkeltje komt een klein halfuurtje laten ook Jos naar boven.Ook hij haalt drie keer de top achter elkaar.We zijn beiden moe , maar zeer voldaan.De top ligt nog steeds voor een groot stuk in de zon , en de laatste afdaling naar Bédoin kan beginnen.Beneden bestellen we nog een frisdrank ,en worden de fietsen geladen voor onze laatste tocht van vandaag,huiswaarts.Met grote dank aan Carine,Emma,Brecht en Maria voor de aanmoedigingen en bevoorrading. s 'Avonds bouwen we nog een klein feestje , en morgen .... "jour de repos"......
Enkele cijfers :
8u Bédoin :21,66km in 1u59'38" (hs 136 , hs max.175)
11u12 Malaucéne : 21,34km in 1u55'23" (hs 163 , hs max.179)
15u Sault : 26km in 1u45'37" (hs 156 , hs max.175)

Hageland Classic deel 2

Gisteren voor de 2de keer dit jaar een deel van de mooie "Hagelandclassic gefietst. Eigenlijk hetzelfde parcours dan dat van 3 juni jl. Als laatste voorbereidingsrit op het Ventoux avontuur was dit uiteraard ideaal. De kilometerteller stond bij aankomst op 147 , na tientallen korte steile hellingen en regelmatig hellende wegen.De zomer is volop van de partij, wat het plezier alleen maar ten goede komt. Laat de Kale Berg maar komen !!!

Principekwestie in Westmalle

Bij het begin van de vakantie had ik vandaag nog een loopwedstrijdje van 10km gepland in het naburige Westmalle , ware het niet dat de organisatie ervoor gezorgd heeft dat ik niet gestart ben.Bij de inschrijvingstafel liep het helemaal mis. Er zat om te beginnen aan de inschrijvingen slechts 1 persoon per afstand om de lopers te registereren , wat ervoor zorgde dat ik al direct een tiental minuten moest aanschuiven. In de overbekende agenda "joggings en marathons" stond duidelijk vermeld dat "Val" leden (Vlaamse Atletiekliga) korting kregen op de inschrijvingsprijs . Wij , lopers die bij de Val zijn aangesloten betalen jaarlijks ons lidgeld , wat o.a. als voordeel heeft dat bepaalde organisaties een verminderde prijs hanteren bij deelname. Er stonden samen met mij nog enkele atleten te wachten om aan deze reductieprijs in te schrijven , en één van de verantwoordelijken achter de tafel zei abrupt : " korting ? , daar beginnen we niet aan ... " Nu moet ik zeggen , het is me eigenlijk niet te doen om de €1,50 die ik in mijn zak steek ; maar de arrogantie was me er teveel aan . Komt daar nog bij dat sinds de invoering van de euro , de meeste loopwedstrijden behoorlijk duur geworden zijn . (Om alléén maar te mogen starten ...) . Als reactie op deze botte opmerking heb ik mijn boeltje gepakt en ben terug naar huis gereden . Samen met mij volgden nog enkele lopers. Om te beginnen is een beetje respect niet misplaatst , en als er duidelijk vermeld staat dat er een reductie wordt gegeven , moet die mijn insziens ook worden toegepast. Jammer dat ik telaat zou arriveren in Rijkevorsel of Wiekevorst , want daar stonden tegelijkertijd ook wedstrijden op het programma. Op de braderijjogging in Westmalle zien ze me niet meer terug... Dan diezelfde avond maar een stevige training afgewerkt op het Heiken in mijn thuisbasis. De hevige zomerse wolkbreuk nam ik er met plezier bij , daar kan ik van genieten ....

Tussendoortje in Laakdal

Bij een warme 28° stond vandaag "Rapper dan rap" in Laakdal op het programma. Een loopwedstrijd georganiseerd door Ac.Looise.Op een biljartvlak snel parcours kon er gekozen worden tussen 4 , 8 of 12km.Aangezien ik eergisteren nog 85km had gefietst aan meer dan 30km/u startte ik voor de middelste afstand , de 8,47km om precies te zijn.Met deze hitte leek het verstandig om niet te snel te vertrekken , desondanks werden de eerste 2km afgelegd in 7'10".Tijdens de wedstrijd is er wel geen enkele loper me voorbijgelopen ,wat dus toch het resultaat was van een rustige start.Weinig schaduw op het parcours en daarom deed de bevoorrading extra deugd.In de laatste 2km kon ik mijn opgebouwde voorsprong op het groepje waaruit ik was weggelopen behouden en finishte in een tijd van 32'10".Niet schitterend ,maar wegens de warmte en de weinige loopkilometers toch een mooie eindtijd.Resultaat :een 10de plaats op 76 aangekomen lopers.Intussen gaat de fietsvoorbereiding op de Mont Ventoux volop verder,volgende loopwedstrijd is gepland over een 3 weken. Wel wil ik dit weekend alle "Ventoux"klimmers veel succes wensen !

Vuurwerk op meeting in Neerpelt

Op maandag 5 juni werd voor de eerste keer op de vernieuwde pist van het Dommelhof in Neerpelt de "Nacht van de Euregio" georganiseerd.De organisatoren hadden me gevraagd om het speakerwerk te doen samen met collega speaker Rik Donders.Na de jeugdwedstrijden werd de atletiekpiste officieel geopend door aanwezige prominenten van de provincie Limburg en volgde er een interviewronde met o.a. kervers Belgisch recordhoudster zevenkamp en hoogspringen, Tia Hellebaut. Ook aan Ingrid Didden (ex recordhoudster op de zevenkamp) mocht ik enkele vragen stellen.Nadien mochten we ons opmaken voor het internationale programma met EK limieten(Ek atletiek in Goteborg heeft plaats in augustus) voor Veerle Dejaeghere en Krijn Van Koolwijk op de 3000m steeple , en maar liefst zes Belgische atleten die de limiet lukten op de 10.000m bij de mannen,waaronder gouwgenoot Willem Van Hoof.Het werd een geslaagde dag , met ideale temperaturen en veel volk.

Prachtige fietstocht door het Hageland

Vandaag 3 juni , stond er een fietstocht met broer Jos Vissers op het programma , die reeds enkele maanden geleden was gepland. De tocht zou gaan , voor een groot stuk doorheen het heuvelende landschap van het Hageland. Aangezien ikzelf nog nooit in die streek ben gaan fietsen (wel al een koers gelopen,vorig jaar in Tielt Winge) , wist ik niet wat me te wachten stond. Nu ik dit schrijf ga ik toch overwegen om een kilometerteller aan te schaffen met een hoogtemeter op, want het was de moeite!Via het Albertkanaal,Olen,Tongerlo en Westerlo(bekende wegen) gaat het richting Herselt , uiteraard zijn de kilometers tot hier vlak.Maar aan camping "Dry Eycken" in Herselt wacht ons al een "opwarmertje", met een niet al te steile kuitenbijter. We volgen vanaf de camping de "vijf" route, gele pijlen op de weg gemarkeerd met het cijfer vijf.Opvallend is dat er vooral heel rustige wegen worden aangedaan.Makkelijk,want eigenlijk is het maar gewoon de pijlen volgen.Deze route zou volgens broer Jos ergens in Mol beginnen,wij pikken de draad dus op in Herselt.Het blijft relatief vlak tot in Aarschot.Nadat we hier de ringweg voor een stuk gevolgd hebben,gaat het rechtsaf,en daar wacht ons de eerste "muur".De Schoonhovendreef in Aarschot heeft een steil stuk in het begin met een stijgingspercentage tot 19%.Dit is de eerste serieuze klim.De hellingen en de mooie landschappen volgen elkaar op. We blijven op een zakdoek rondrijden en passeren meermaals de borden van Tielt Winge,Rillaar en Bekkevoort.Eigenlijk gaat een groot deel van het parcours langs de hellingen van de E314 autosnelweg , die we regelmatig als een "grote slang" vanop afstand zien liggen.Mooie vergezichten zijn ons deel,prachtig op deze lentedag!Enkele tientallen kilometers verder passeren we Meensel-Kiezegem,is dat niet het geboortedorp van Eddy Merckx?Na enkele prachtige steile "holle wegen" moet het mooiste nog komen.Jos merkt op : "ik dacht nog dat deze erin moest zitten" . Hij duidt op een kasseiweg die ineens opduikt en stevig klimt. We zijn in de Kerkstraat van Molenbeek-Wersbeek (deelgemeente van Bekkevoort), en het is de Muur van Geraardsbergen in het klein.Deze hellende kasseiweg is 650m lang , en heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 4,6% , met een maximum van 16%.De kasseien liggen bij momenten zeer slecht, maar prachtig is het wel.Ik en Jos zijn elkaar waard,op de eerste hellingen komt hij steeds al eerste boven(vooral meer macht) terwijl ik op de iets langere hellingen meer kan profiteren van mijn souplesse.Het blijft onveranderd op en af gaan,en het landschap blijkt met momenten van uitzonderlijke schoonheid.Intussen schieten de kilometers goed op,de eerste honger komt opzetten,maar een taverne is niet direct te vinden.Omdat het al bijna middag is besluiten we om de enkele boterhammetjes die we hebben meegenomen aan de kant van een rustige weg op te eten.Intussen zijn we terug in de buurt van Diest en Scherpenheuvel.De laatste echte helling van de dag is de "Poggio" in Diest, intussen goed bekend.Ik denk,nog één keer alles uit de kast halen , en neem voor de haarspeldbocht enkele meters voorsprong.Maar op het steilste stuk komt Jos terug en laat me ter plaatse.Het beste is eraf.In Averbode aangekomen stoppen we voor een hapje te eten.De kilometerteller duidt 118km aan,dus hoogtijd om iets achter de kiezen te steken.Het abdijbiertje van Tongerlo doet deugd in taverne" 't Zat Paterke",en de bestelde spaghetti smaakt overheerlijk.Ook Jos zijn "spek met eieren" doet de reukorganen watertanden. Het laatste stuk dient zich aan,wind op kop terug naar Vorselaar.Gelukkig is dit laatste stuk terug vlak,want de bovenbenen willen niet meer goed mee.De laatste 10km gaat het zelfs even moeizaam,maar enkele kilometers in het wiel hangen doet deugd.(de snelheid ligt dan ook rond de 30km/u).Na bijna zes uur fietsen zijn we terug in Vorselaar. 150km gereden , een record voor mezelf.Nog een tussenstop in taverne "De Dreef" in eigen dorp,en dan huiswaarts , waar nog even wordt nagekaart en de verdere plannen worden besproken. Wat een mooie fietstocht .......

Speaker in Neerpelt

Nu maandag 5 juni ben ik speaker op de internationale atletiekmeeting "Nacht van de Euregio" op het Dommelhof in Neerpelt. De spiksplinternieuwe atletiekbaan wordt dan ook officiëel geopend. Er is een topdeelnemersveld aangekondigd met bijna alle Belgische atletiektoppers en een uitgebreide delegatie buitenlandse atleten uit meer dan 20 verschillende landen. De toegang is volledig gratis ! Meer info te lezen op www.nachtvandeeuregio.be