Een nieuwe liefde

Na al die jaren trouw is het er toch van gekomen. Bij collega's en vrienden zag ik in de loop der jaren geregeld nieuwe romance's open bloeien. Smalend werd daar geregeld over gesproken. Dit is iets die anderen overkomt. Maar het vlees is zwak en ook ik ben gevallen voor een nieuwe liefde. Al geruime tijd bekeek ik met een schalks oog naar de mooie rondingen van haar. In de daaropvolgende maanden werden de blikken steeds vuriger. Vrijdag was het zover, ik was definitief gevallen. Hier zit ik schoon op, zo'n op en neer gaande demping had ik nog niet meegemaakt. Nee, vooraleer er misverstanden ontstaan, mijn nieuwe liefde is niet van vlees en bloed, maar van aluminium en rubber. En nee, het is geen Italiaanse schone geworden, gene Basso, maar een oerdegelijke full suspension MTB met alles erop en eraan, voor en achtervering, schijfremmen, degelijke groep,etc... Ne Rockrider9.2. Ne "fully" zoals de bikers dit noemen. Door de fikse korting wegens het uitkomen van model 2008, kwam hij/zij in een voor mij betaalbare categorie. Met mijn nieuw fietske zijn eindelijk nieuwe plannen en dromen mogelijk en kan ik me nu ook met plezier uitleven in de MTB marathon's. Mijn oude GT wordt natuurlijk niet bij het groot vuil gezet, maar blijft nog dienstdoen voor woon-werkverkeer en last but not least de strandrace's waar vooral snelheid belangrijk is. Komt de hel van Kasterlee nu ook in zicht???

Buikgriep voorbij in Tilburg.

Oef, we zijn er vanaf. De naweeën van het maag-en darm virus hebben nog tot half van de week zich doen gevoelen.Daardoor heb ik enkele trainingen geschrapt.Intussen is 4/5de van ons gezin ziek geweest. De zwaarste training heb ik afgelopen donderdag toch kunnen afwerken.Dus hield ik het op vrijdag en zaterdag rustig (met een uurtje joggen op vrijdag) zodat ik vandaag toch nog vrij fris aan de start kon staan van de 15km van Tilburg. (een koers die kadert in de 30km van Tilburg). Achter het stadion van ere-divisie club WillemII bevond zich het epicentrum van het loopgebeuren. Op de mooie tartanpiste van AV Attila was alle accomodatie voorzien. Met een klein hartje (en lang niet de beloofde 15 graden vandaag) stonden we met een honderdtal atleten klaar omstreeks 11u15. Forerunner in de aanslag en weg ermee. Een behoudende start was zeker de bedoeling na de gebeurtenissen van de afgelopen week en daar hield ik me dan ook aan.Het werd een inhaalrace, en naarmate de wedstrijd vorderde voelde ik me beter en beter. Het parcours was vrij simpel,op een fietspad richting Hilvarenbeek, keerpunt nemen en langs dezelfde weg terug. Aan de finish laaide de hoop nog even op dat ik misschien op het podium zou kunnen staan in mijn leeftijdscategorie, maar die vlieger ging niet op. Uiteindelijk werd ik bij de M35 zevende in 57'49", geen onaardige tijd na alle wee van de afgelopen week. In de totaaluitslag van de 15km legde ik beslag op een 10de plaats. Nog maar eens een bewijs dat de categorie M35-45 duidelijk de zwaarste is. En de conditie, die is nog in orde , dat was dan toch het beste nieuws van allemaal.(foto: start van de 15km-bron:Av-Attila)

Het ging vooruit..........

Het betert. De trainingen wel te verstaan. Laatste week waren goed voor een totaal van 8,5Km zwemmen, 173Km fietsen, 32Km lopen en 2u krachttraining. De duurtrainingen worden ietsje langer, maar ze beginnen goed aan te voelen. 2 trainingen per dag vlotten goed. Het grootste probleem vormt inplannen in het weekschema. De fietsritten naar het werk (40km heen en terug) lossen al een stuk van het tijdsgebrek vs planning op.
Zaterdag laatst was het toch even op de tanden bijten. Om 5.00u 's morgens zat ik al op de fiets, maar met de bijtende koude van -5 en een constante tegenwind is prettig fietsen toch iets anders. 'S middags bij het terugkeren, met wind in de rug en een prachtig zonnetje, maakte veel goed. Zo goed zelfs dat ik er direct bij het thuiskomen mijn loopsloefen aantrok en nog een fartlektraining van 40' er aan plakte. Op het laatst kwam ik nog clubgenoot Peter tegen die van hetzelfde gedacht was.
Zondagavond en gisteren dacht ik even dat de virussen roet in het trainingsplan gingen gooien. Snotverkouden, een loopneus, zo erg dat ik geen plaspauze's meer nodig had, en koppijn. Geen sprake van trainen.
Voor het slapen medicatie ingenomen en wonder wel vandaag al stukken beter. Zelfs de trainingen zonder probleem afgewerkt. Die hartslag blijft maar zakken.
Zondag nog eens ons sportieve Margotje gaan volgen tijdens haar 3de zwemcompetitie in Tielt.
En ze blijft het goed doen. Na de 2medailles in Veurne, volgde vorige week een 3de stek in de 100m vrije slag in Waregem en nu hetzelfde metaal in de 100m wisselslag. Goed zo meid!

PS: Op de foto onze zwemtrainster Stephanie

Geveld door de buikgriep.

De microobjes zijn dus nog eens langsgeweest.Gisteren was ik al het eten van zondag terug kwijt en heb ik me een hele dag op dieet moeten zetten. De rust heeft me wel goed gedaan, want vanavond ben ik bijna terug bij mijn positieven. Gelukkig voor de conditie is de koorts achterwege gebleven.

Virusje ?

Vandaag stond er een tempoloop op het programma van bijna 21km. (8x1000 meter- en tussenin 1000 meter recuperatie). Aangezien mijn schoonvader 70 jaar is geworden werd er ook gefeest. Dan maar van Vorselaar naar Oelegem gelopen, grotendeels langs het Albertkanaal. De zon scheen wel maar het was koud( 1°C bij het vertrek). De afgelopen nacht had ik al niet goed geslapen (last van misselijkheid) en na de training vandaag kwam ik als een bevend rietje van onder de douche uit. Nochtans ging het lopen vrij goed. In de loop van de namiddag zat ik met lichte koorts en bleef de misselijkheid, alhoewel het eten me smaakte. Virusaanvalletje? Hopelijk voel ik me morgen beter.

Mooi begin van het weekend.

Een half dagje verlof kan wonderen doen. Vrijdagnamiddag profiteerde ik van het mooie winterzonnetje om een rustig duurloopje te doen van 30km, langsheen de prachtige Kempense natuur. Het gelegenheidsparcours ging langs Wechelderzande,Oostmalle,Zoersel,Pulderbos,Pulle, Grobbendonk en zo terug naar Vorselaar. Het deed deugd om eens een keertje niet in de duisternis te trainen, en de duurloop ging wonderwel goed. Vandaag vond dan weer de jaarlijkse cyclocross plaats in mijn achtertuin(wedstrijd in het kader van de Superprestige). Aangenaam bezoek uit West en Oost Vlaanderen hielden me gezelschap en Niels Albert won de wedstrijd.Met Valerie,Luc, Jacky en broertje Jos werd het een zeer toffe namiddag, en de sfeer zat er goed in.
Jacky heeft een "Ronde van Vlaanderen route" uitgestippeld met de fiets die we in mei gaan bedwingen, Valerie loopt half maart haar eerste marathon en Luc spoorden we aan om nog meer gaan te lopen. Er werd dus veel over sport gekletst.
Intussen draaide vrouwtje Carine warm op de halve marathon in Lier , waar ze haar persoonlijk record weer heeft verbeterd. Haar besttijd bedraagt nu 1u49'33".

Rust roest......niet.

Voila, de herstelweek zit erop. Het geeft deugd gedaan om terug wat minder te trainen. 2 weken van respectievelijk ongeveer 15 en 14 uur zijn toch behoorlijk vermoeiend. Vorige week was 7uur trainen voldoende, want rust roest niet altijd. Het weekend zijn we, mijne halve trouwboek en ik, voor een paar dagen in Tilburg gaan overnachten. Een cadeautje van Vlaanderen Vakantieland, al hadden we toch liever Palermo gehad. En voor het eerst in 3weken eens 2dagen geen sport, maar ons gastronomisch laten verwennen, lekker wandelen, met Lore de winkelstraten van Tilburg aflopen. Shoppen heet dat in vrouwentermen. Wat erop neerkwam dat ik tegen het einde van de middag met mijn handen vol winkeltassen liep. Nederlanders zijn heel vriendelijke mensen, maar we misten toch de gezellige historische sfeer van steden als Brugge, Gent en Antwerpen. Maar allé, de batterijen zijn weeral opgeladen voor het 2deel van de aanpassingsfase. Vandaag was al niet mis. 2,5km zwemmen, 70km fietsen en erop volgend nog een kort loopje van 3km. De dag was goed gevuld. Gelukkig hadden we vanavond in de cursus les sportmassage en lag ik als proefkonijn op de massagetafel.

Net op tijd voor Berlaerloop.

Vandaag afgereisd naar Koewacht, een grensdorpje in Zeeuws-Vlaanderen.Daar stond de "Berlaerloop" op het programma, een stratenloop van (bijna) 15km. Maar wegens een grote file op de Antwerpse ring arriveerde ik maar net op tijd (lees een kwartier) voor de start.Nochtans was ik goed op tijd vertrokken om ongeveer een uur voor de start ter plaatse te zijn ,maar een ongeval in de Kennedytunnel besliste er dus anders over. Het zag er zelfs even naar uit dat ik rechtsomkeer zou moeten maken, maar ik haalde het dus nog net. Snel uit de wagen gesprongen,inschrijven, terug naar de auto om de wedstrijdkleding aan te trekken, Forerunner ingesteld en klaar voor de start. Inlopen was er dus niet bij. Onder een stralende lentezon (de warmste 9de februari ooit!) stonden er enkele honderden atleten klaar voor drie verschillende afstanden. Logischerwijze als voorbereiding op de marathon koos ik voor de 14,6km, die zou gaan over twee ronden.Mooi parcours trouwens, met enkele onverharde loopstroken, maar merendeel wegen door de polders rechtdoor. Een geluk dat het bijna windstil was vandaag, want als de wind hier hard waait zou dit een hele andere wedstrijd zijn. Omdat ik bijna niet had kunnen inlopen, besloot ik dan maar om zeker niet op de eerste rij te starten, en al snel besefte ik dat dat een goeie keuze was. Na 1km gaf de Forerunner 3'44" aan, een niet al te snelle start dus. Na enkele kilometers kon ik aansluiten bij een klein groepje en dat tempo stond me aan. Kilometers draaien aan 3'50" met een hartslag van rond de 172, ideaal. Bij het ingaan van de tweede ronde voerde ik het tempo wat op en kon me op de lange stukken doorheen het mooie vlakke land uitleven. De laatste 2km moest ik weer wat aan snelheid inboeten, hier lag dan ook een moeilijke passage in het parcours, over een modderig smal veldwegje(helemaal niks voor mij).Gelukkig was mijn voorsprong op mijn dichtste rivalen groot genoeg en liet ik me in de laatste 800 meter wat uitbollen. 21ste plaats op 111 in een tijd van 56'02", na de omvangrijke trainingskilometers van de laatste twee weken ben ik daar best tevreden mee. ACHL clubgenoot Bart Lieckens finishte als 2de op de langste afstand. Na alle commotie in de heenreis toch nog een geslaagde test.

Vermoeidheid

De 2de week is net achter de rug en ik wist zaterdag al dat ik beter zal moeten doseren.
De meeste trainingen vallen op vrije dagen en dus weekends. Na een tempo fietstraining vrijdag in de vooravond volgde een zwemtraining. De weerstandstraining die maandag op het programma stond, had ik voor toen gepland. 2.5km met enkele pittige versnellingen. Daarna nog een beetje socialising met de nodige Leffe's en andere Duvels, zodat een vroege nachtrust niet aan de orde was. Voor zaterdagmorgen een lange duurloop en direct erna terug zwemtraining. Amaai, mijn armen. Ik haalde nergens het verwachtte tempo, zodat de rustpauze's tussen de 100m's ook korter werden, waardoor ik nog minder tempo haalde enz... Na 2km gaf ik er de brui aan. Op die manier lukte trainen toch niet. Woensdag hadden we ook al een uithoudingstraining gedaan van 4200m en het zat in de kleren. In de middag nog een krachttraining sessie en zondag's vroeg op om een duurtraining op de fiets van 2.5u met erachter nog een overgangsloop van 3km. Want we moesten om 11.30 op bezoek enz.... Met gevolg dat ik tegen de namiddag uitgetelt in de zetel een boom aan het doorzagen was. Fijn gezelschap was ik. Op 36u had ik eigenlijk 7 trainingen gedaan en dat is van het goede teveel.
Gelukkig is deze week een herstelweek.

Eerste looptrainingen met Forerunner positief.

De Forerunner 305 gps-hartslagmeter is gearriveerd. Ik had hem in huis nog geen zestig uur nadat ik hem besteld had. En als je weet vanwaar hij kwam, is dit gewoonweg supersnel. De eerste trainingen waren zeer positief. Ondanks zijn grootte (wat dan weer een voordeel is bij het aflezen van de gegevens onderweg) voelt de horloge vrij licht aan. De verstrekte informatie mag er wezen; ten allen tijde kan je volgen aan welke snelheid je loopt, en welke afstand er wordt afgelegd. Uiteindelijk is de gelopen afstand zo goed als correct. Wegens beroepsbezigheden deze week (en lange trainingen 's avonds) ben ik in de gebruiksaanwijzing nog niet ver geraakt, maar daar we komend weekend werk van maken. Ik ga er nog veel plezier aan beleven!

Aftellen!

It's the final countdown. Ooit een gekend radiodeuntje, maar voor mij geeft dit nu een andere betekenis. Nog 159 dagen 17uren en 2minuten vooraleer het startschot wordt gegeven in de Langener Waldsee te Frankfurt. Mijn eerste "echte" trainingsweek zit erop. 6.5km gezwommen, 186km gefietst, 22km gelopen en anderhalf uur krachttraining. Totaal goed voor ongeveer 15u training. Mijn Ironman trainingsschema is opgedeeld in 4 fases van elk 6weken.

Eerst de aanpassingsfase om het lichaam gewend te maken aan geregelde training en bijschaven van de zwemtechniek. Daarna volgt de aërobische basis om de langere afstanden te trainen, gevolgd door de specifieke Ironman-basis waar de intensiteit wordt opgedreven en tenslotte de wedstrijdfase om de puntjes op de i te zetten. Woensdag laatst hadden we een zwemtest met de club onder toezicht van Stephanie. De 30minuten test, dit is zoveel mogelijk meters zwemmen in 30 minuten, da's alles. Het leven kan toch eenvoudig zijn hé. Ik haalde 1770meters, goed voor een gemiddeld tempo van 1'41"/100m. Op 1000m haal ik nu een tijd van 16'50", dit is al meer dan 5minuten vlugger dan 4jaar terug! Vorig jaar zat ik nog constant in de achterhoede van de clubtrainingen, nu kan ik me al bij de middenmoot standhouden. Zo, genoeg geschreven, er dient nog getraind te worden.

Eerste lange duurloop richting marathon.

Vandaag onder een stralend winterzonnetje een duurloop afgewerkt van 2 uur. Dat was héél lang geleden, en dan is het niet meer dan normaal dat de spieren het laatste half uur een beetje weerspannig waren. Nochtans vlotte het vrij goed van in het begin. Langs het Albertkanaal tussen Grobbendonk en Herentals waaide de wind bovendien in mijn voordeel en de zon deed de rest. Dit deed me onmiddellijk denken aan de zomer en de mooie fietsavonden die je langs deze waterkant kan maken bij mooi weer. Een verademing na al de regen die ik de laatste week moest trotseren tijdens mijn fietstochtjes naar het werk en terug. Traag en geduldig werk ik terug aan de opbouw van de conditie, er is nog wel een lange weg te gaan, maar het goeie gevoel is er terug. Alleen sputterden de beenspieren wat tegen van zodra de teller boven de 20km ging. Nadien was het dan genieten van de zachte bank in de woonkamer en de demonstratie van Niels Albert op het wk cyclocross. Over drie weken is dit wielercircus te gast in mijn achtertuin. Ik ruik nu de geur van de hamburgers reeds.... Gisteren heb ik nog eens een investering gedaan voor de sport. Ik bestelde me een Garmin Forerunner 305, na dagen van aarzelen; want eigenlijk is deze gps in polshorlogeformaat een hebbedingetje , maar toch handig om te checken aan welke snelheid en tempo je loopt. Ik had reeds enige ervaring met deze metingen aan de hand van een Polar horloge met "footpod" , zo'n ding dat je tussen de veters van je schoenen bevestigd, en dan eerst moet ijken vooraleer je het kan gebruiken. Ik ondervond echter één groot nadeel : bij het wisselen van schoenen klopte de afstand totaal niet meer en moest je de "muis" opnieuw afstellen. Na veel lectuur doorgenomen te hebben en ervaring opgevangen ben ik overtuigd van het succes van de Forerunner. Horloge aan de pols en lopen maar.... Nu kan ik bij wijze van spreken elk paadje indraaien zonder me nadien af te vragen hoeveel en hoe snel ik nu exact gelopen heb. En het ding wordt ook erg handig bij de tempotrainingen die eraan komen.
Rustig verder opbouwen is de boodschap.

Becue achterna ?

Het zijn drukke dagen. Het is al sport wat de klok slaat.
Ikzelf in volle voorbereiding voor de Ironman. Lore voor de marathon.
Samen volgen we een opleiding tot sportverzorger.
De weekends zijn daarbij dan nog geregeld gevuld met sportevenementen allerhande.
Vorig weekend nog de kampioenschappen indoor atletiek in Gent, en laatst weekend kregen we er een nieuwe bezigheid erbij.
Margot, ons sportief nichtje zwom haar eerste competitie in Veurne bij de 9-jarigen.
En meteen met succes, in haar beide nrs sprokkelde ze medailles.
Brons in de 100m schoolslag en goud in de 50m vlinderslag.
Becue achterna?

Mooie prestatie op het Netepark.

Een stevige westenwind en zachte temperaturen. Dat waren de weersomstandigheden deze namiddag in een meer dan behoorlijk bevolkt Netepark tijdens de jaarlijkse veldloop van Ac Herentals. Met een minimale voorbereiding van slechts 3 weken duurtraining werd de grote mastersbende op gang geschoten omstreeks 15u35. Met bijna 160 deelnemers in één reeks(inclusief de juniors) werd het de eerste 500 meters een gedrum van jewelste. Rond de vijver in het park is voorbijsteken in de eerste ronde bijna onmogelijk en moest ik dus na een zeer matige start temporiseren tot bij het ingaan van de tweede ronde. Een stevige versnelling op een breder stuk van het parcours bracht me op enkele honderden meters tijd ongeveer 30 plaatsen dichter.Op een modderige maar al bij al goed beloopbare omloop werd het de twee laatste ronden overleven, en vooral niet te veel omkijken. De laatste ronde legde ik volledig af in mijn eentje , en kon een aanstormende groep van een atleet of tien nog op veilige afstand houden. Crossen is zwaar.... Het is zoals bij de veldrijders: de ganse tijd door het rood gaan.... en nog verder. De cijfers dan: 52ste plaats op 128. 23'55" over 6,23km. Niet slecht met enkele duurloopjes en een sporttest in de benen.
Tot slot wil ik nog de talrijke supporters bedanken , niet alleen die van Ac Herentals, maar ook die van de andere atletiekclubs. Het doet deugd om aangemoedigd te worden. En zo zijn we terug bij de bende...............

Morgen wederoptreden in Herentals.

Na meer dan twee maanden ga ik morgen opnieuw van start in een loopwedstrijd. Voor de 21ste keer zal ik deelnemen aan de veldloop van Herentals die traditiegetrouw plaatsvind op het Netepark. Het is de grootste cross van de Kempen, zoniet van de provincie Antwerpen, en een wedstrijd voor eigen volk, van mijn eigen club Ac Herentals. De masterreeks zal voor de eerste keer gesplitst worden, een eerste reeks voor heren van 35 tem 49 jaar, en een tweede reeks voor +50'ers. Met een kleine loopbasis van enkele weken zal het afwachten zijn wat deze eerste echte test gaat brengen. Niet dat het resultaat van groot belang is, ik start vooral om nog eens diep te kunnen gaan en de weerstand wat te verhogen. Het parcours zal na de regenval van de voorbije dagen op verschillende plaatsen zeer modderig zijn. De eerste start is omstreeks 12u15, met nog een tweede nieuwigheid, een koers voor minder validen. Vanaf 12u30 wordt de jeugd op gang geschoten en onze reeks staat rond 15u30 geprogrammeerd.

Reus van Vlaanderen

Sinds kort leerden we Dirk kennen. Van Thuyne wel te verstaan. Dirk is een toffe en gepassioneerd loper geworden na een carriere in het wielrennen en geeft het geluk om dit jaar het Dreamteam van Runnersworld te mogen vervoegen om zijn persoonlijke ambitie in Rotterdam scherp te stellen. De uitrusting en begeleiding is er alvast.

Tijdens de duurlopen die hij met Lore (en sporadisch met mij) loopt oogt de basisconditie allezins goed. Dirk is beter gekend als de Reus van Vlaanderen, heeft een leuke blog op sport.be (zie links), schreef het boek "fietsen in de Vlaamse Ardennen" en is redacteur bij Grinta!, een nieuw tijdschrift voor de Vlaamse sportieve fietser, een tegenhanger voor het nogal Hollandse Fiets. Ik ben alvast verkocht.

Over begeleiding gesproken. Vorige week heb ik een fiets inspanningstest laten uitvoeren bij de sportarts. Het was exact 5jaar geleden dat ik mijn 1ste test liet doen en we hadden nu vergelijkingsmateriaal. Toen zowel als nu ongetraind. De resultaten waren goed. Zoals verwacht een lage overslagpols en snelle verzuring, gevolg van momenteel karige fietstrainingen, maar wat zeer goed bleek, was dat mijn vermogen sterk gestegen was. Bij 2mMol (lactaatgehalte) was dit met 63Watt en bij 4mMol met 36Watt verbeterd. Vooral de 2mMol grens is belangrijk bij een Ironman. Deze test was zelfs heel wat beter dan 4.5jaar terug net voor La marmotte.

Volgende week start mijn trainingsschema en begint het serieuze werk. Tot nu toe was het vooral zwemmen. Met onze nieuwe zwemtrainster Stephanie zal ik ook daar zeker nog progressie boeken.

Weekends blijven vol van atletiek.

Oef.... Zojuist een duurloopje afgewerkt van bijna 17km, en dat was lang geleden dat ik die afstand nog eens haalde... De douche en de massage met "Polar Frost" deden meer dan deugd. Twee dagen na een geslaagde sporttest waren de spieren duidelijk nog niet helemaal gerecupereerd.Die test ging tot 18km/u op de loopband en een maximale hartslag van 188. Blijkbaar heb ik ook een grote longinhoud (8,2 liter) spijtig genoeg is het looptalent dat ik van moeder natuur meegekregen heb niet even indrukwekkend, maar je kan niet alles hebben in het leven natuurlijk...
Zondag vertoefden we de ganse dag in de Topsporthal in Gent voor het provinciaal kampioenschap indoor, waar Emma deelnam aan twee disciplines.Haar beste nummer, het hoogspringen werd een lichte tegenvaller. Met een evenaring van haar record(1m45) zat een podiumplaats erin, maar het werd 1m35. Elke week kermis kan natuurlijk ook niet.
Dan maar duimen voor de 60m horden die zes uur later stond geprogrammeerd. Daarin liep ze haar record en scherpte ze haar besttijd van vorige week aan met 9 honderste van een seconde. 11" rond was goed voor een 12de plaats in totaal. Mooie uitslagen, en bij leven en welzijn start ikzelf volgend weekend naar alle waarschijnlijkheid nog eens in een loopkoers. FOTO: Emma klaar voor de start van de 60m horden (dank aan Lore voor de foto).

Emma haalt tweede record in evenveel meetings

Afgelopen zaterdag zakten we voor de eerste keer af naar de Sportschuur aan Fort 8 in Hoboken, waar er ook in de winter aan (indoor)atletiek kan gedaan worden. Emma liep haar snelste 60m horden ooit in 11"09, en dit slechts een kwartiertje na een hoogstaand hoogspringconcours waar zij 4de eindigde met 1m40.

Goede voornemens

Zoals ieder jaar worden er op de 1ste nieuwjaarsdag goede voornemens gemaakt.
Dit jaar is het niet anders. Mijn voornemen dit jaar is om terug de strijd met de weegschaal aan te gaan (en vol te houden), want hoe "scherper" bij de start van de Ironman, hoe minder energieverbruik door overbodige kilo's mee te sleuren. Een Ironman is nog meer dan een marathon een energieprobleem. Ieder calorietje die nutteloos verbruikt wordt is er 1 teveel!
Daarom heb ik me nu het softwarepakket "mycaloriecoach sport" aangeschaft. Als je veel traint mag het afvallen niet te vlug gaan of prestatieverlies is het gevolg. Met dit pakket kan ik mijn dagelijkse hoeveelheid nodige en verbruikte energie, koolhydraten, vitamines, voedingsvezels, etc... managen.
Mijn doel is om terug de 10kg ( eigenlijk zijn het er nu nog 6), die ik het laatste jaar als goeie "Vlaamse Bourgondier" bijgewonnen, heb er terug afkrijgen. We zien wel of het lukt. De intentie is er in ieder geval.

Wedstrijduitslagen Johan 2007

25/2 MTB Beachchallenge Knokke (48km) 2.25'

15/4 Marathon Rotterdam (verplichte opgave na 34km)
6/5 Shimano Fietschallenge (100km )
19-26/5 (fietststage Alpen)
27/5 20km Door Brussel 1.49'
16/6 1/4 Triathlon Brugge (1-45-10) 2.38'
5/8 70.3 Ironman Antwerpen (1,9-90-21) 6.15'

12/8 Openwaterzwem Damme-Brugge (4km) 1.19'
5/9 Zwintriathlon Knokke (1-41-10) (2.57')
8/9 Jungfrau marathon 5.55'