2u03'59"

Gebre deed het weer! Op het snelste marathonparcours ter wereld (Berlijn) zette de beste lange afstandsloper aller tijden een historische tijd neer. 2u03'59" klinkt een stuk sneller dan 2u04' , ook al maakt het slechts 1 luttele seconde. Ik kan erover meepraten.......... In 2001 liep ik mijn beste tijd op de 10000 meter: 36'00", weliswaar op de atletiekbaan(wegwedstrijdtijden over 10km tel ik niet mee, omdat deze bijna nooit correct zijn). Zeven jaar later heb ik nog altijd spijt van die ene seconde. Zeg nu zelf: 35'59" is toch mooier dan 36'00". De nieuwe wereldrecordtijd is sowieso historisch: nog nooit werd een marathon onder de 2u04 gelopen. Hier nog meer cijfermateriaal: Haile liep in de Duitse hoofdstad tegen 20,4km/u , omgerekend elke kilometer in 2'56". Menig recreatief fietser heeft moeite met dit tempo........ In de toekomst zie ik maar één atleet in staat om ook dit wereldrecord van de Ethiopiër te breken; zijn kroonprins Kenenisa Bekele.

WTDT Mountainbiketoertocht op 12 Oktober!!

Bij deze wil ik de lezertjes er (nog) eens attent op maken dat onze VTT tocht naar jaarlijkse gewoonte doorgaat op de ochtend na de belangrijkste nacht voor triatleten (WK Ironman Hawaii). Er is keuze tussen 30-45-65km door vlaamse slijk en kerkwegeltjes. Het is al een tijdje geleden dat ik nog blogde en ik werd hiervoor al aangesproken. Dus bij deze dus een blogje. Eigenlijk was het op sportief vlak kalm de laatste 2weken. De dagen na de marathon enkel een beetje gezwommen. Vorige week nog eens clubgenoot Kurt gaan aanmoedigen in de duatlon van Tielt. En de MTB terug van stal om een paar dagen eens enkele keren het Bloso parkoer van Oudenaarde te gaan rijden. Plezant rijden, door de laatste regenloze dagen geen môre, slijk, proper fietske achter de rit, precies zoals ik het graag heb. Verder; zondag was het de laatste clubrit van het seizoen met de WTC Oeselgem. Met een 40-tal dapperen trotseerden we de koude mistige zondagmorgen, om daarna het seizoenseinde te vieren in het clublokaal. "Gelukkig" dat Lore ook had meegereden of ik was niet op tijd op mijn werk geraakt. Binnen een paar weken lopen Lore en ik nog de halve marathon van Amsterdam, terwijl Kurt en Valerie de volledige doen. Intussen word Lore vanaf volgend seizoen ook lid van de Waregemse Triatlonclub WTDT en hebben we dus ons 3de triatlete in de club.

Speaker op kampioenschap.

Onder een stralend nazomerzonnetje organiseerde thuisclub Ac Herentals vandaag de Vlaamse en provinciale kampioenschappen atletiek voor de masters op het Bloso sportcentrum in Herentals. Ikzelf was gans de dag aanwezig als speaker. De organisatie was tot in de puntjes geregeld.Clubgenoten Rudy De Pauw en Paul Denolf deden het ver van onaardig.Eerstgenoemde haalde twee zilveren medailles bij de M60 op de 800 en de 1500 meter. Paul werd op de 5000 meter 6de in de categorie M50. Alle uitslagen kan je nalezen op www.val.be

Fietstochtje naar Antwerpen.

Langs het Albertkanaal is Antwerpen vlakbij. Na slechts 34km stonden we vanmorgen op de grote markt met onze racefiets. Het was vandaag in " 't stad" autovrije zondag en dus zalig om in de voormiddaguurtjes dwars door Antwerpen te fietsen. Mijn goeie vriend Stefan kent de hele agglomeratie uit zijn hoofd en zo passeerden we o.a. het Museum van schone kunsten, het nieuwe Justitiepaleis en tijdens onze terugtocht stonden we in een wip voor de gevel van het Sportpaleis. Het werd een echt toeristisch ritje , dat begon in Vorselaar bij een kille 8°.
Afgelopen vrijdag mocht ik na 3 looploze weken een 15 minuutjes joggen op de loopband, zonder pijn. Nog eventjes en dan hoop ik terug te trainen.

Sjfëttlïch brengt sfeer op Chirock.

Op het rockfestival Chirock in Noorderwijk kreeg Sjfëttlïch een mooie plaats op de affiche. De rockgroep waar zoon Brecht co-leadgitarist is gaf vanmiddag het beste van zichzelf. Met veel eigen nummers (o.a. een subliem "Untouchable boy) en covers van Coldplay en Nelly Furtado brachten zij een klein uurtje veel sfeer in de sporthal van de Kempische gemeente. Marinka, Jens, Michael, Sebastiaan en Brecht hebben een grote toekomst voor zich. Op 17 oktober speelt de groep in het voorprogramma van "Balthazar" in zaal 't Hof in Herentals.

In Flanders Fields Marathon

Nieuwpoort-Diksmuide-Ieper. Dit was de lijn die in 42.2km onder mijn voeten doorschoof. Onder een prachtig zonnetje en een ideale temperatuur van max. 19° kon ik mijn 7de marathon op mijn conto bijschrijven. Stiekem had ik op een nieuw pr (onder 3.57) gerekend. Helaas, helaas, geen supertijd, geen pr, zelfs de tijden van de vorige marathons werd bijlange niet bereikt. De uithouding was er, nergens moeten wandelen, jammer genoeg had ik onvoldoende tempotraining in de benen. Met een tijd van 4.13 ben ik matig tevreden. Met een triatlonconditie heb je voldoende basis om een marathon te finishen, om een goeie tijd neer te zetten moet ik toch meer tempo's inlassen. Of beginnen de jaren toch door te wegen, de masterleeftijd parten te spelen? Nochtans goed gestart, na 10km doorgekomen in 54'12", te vlug blijkbaar. Na 14km was de massa voldoende uitgerokken en mocht Lore me als fietsbegeleider bijstaan, waarvoor dank. Ze sprak me door de moeilijke momenten. In Diksmuide, na 17km zag ik de man met de hamer al staan of beter gezegd voelen. Een PR zat er dus duidelijk niet in voor vandaag. De weg was nog lang, dus maar meteen op veilig gespeeld en het tempo laten zakken naar mijn duurlooptempo. Halverwege doorgekomen in net 2u. Iets verder haalden clubgenoten Henny (loper) en Lode (begeleider) mij bij en snelden me voorbij. Blijven aanklampen, met 4 is altijd plezanter. We bleven nog een 10-tal km samen. Na km 32 stonden we door een plaspauze van Henny er terug alleen voor. De benen begonnen verdomd pijn te doen, maar wandelen was geen optie, als Ironman nie plooien hé. Op km37 begon ik er wat door te komen, was het omdat er mooie vrouwelijk gezelschap met hetzelfde tempo net voor mij liep? Op km 40 had ik nog voldoende jus in de benen om het tempo terug op te drijven naar mijn starttempo (11,5km/u). Eenmaal Ieper binnen was het nog een km vals plat, dus nog een tandje erbij om het tempo te onderhouden. Dan onder de Menenpoort door op naar de Grote Markt en finishen vlak voor de statische Lakenhalle. Enerzijds content dat ik niet crashte, maar anderzijds is mijn tijd niet zo sterk. Dat worden nog hard werken vooraleer ik klaar sta voor de Hel van Kasterlee! Dit is een prachtige marathon. Kleinschalig, maar mooi in Flanders Fields door de stille getuigen van "den Groote Oorlog". De clubgenoten deden het ook goed. Fré onderstreepte zijn talent door bij zijn 2de marathon 3.00'37" op te tekenen. Pascal maakte er een duurlooptraining van. Joost finishte zijn 80ste marathon en debutanten Henny 4.19' en Yannick 4.37' proefden ook eens van het marathonavontuur.

Speaker zonder stem daags na Monumentenloop.

De 13de Monumentenloop was weer een groot succes. Maar liefst 466 aangekomen atleten mochten de Kasteellopers noteren na afloop van alle wedstrijden. Het weer was aan de frisse kant, maar voor de deelnemers was de temperatuur bijna perfect. Het koele weer en mijn eigen enthousiasme heeft er wel voor gezorgd dat daags nadien mijn stem bijna weg is. Zwijgen is dus de boodschap vandaag. De "klassieke" 14km wedstrijd werd gewonnen door Nick Renders bij de mannen, en Tine Diels bij de vrouwen. Ook de voorwedstrijden over 4 en 8km, en de kinderlopen lokten weer veel volk naar het Vorselaarse sportcentrum. Dat de bijgevoegde 28km een schot in de roos was , bewijst het aantal deelnemers. Maar liefst 100 atleten voelden zich geroepen om de langste afstand te bedwingen. Velen van hen kwamen testen met het oog op een najaarsmarathon volgende maand.Er waren grote delegaties aanwezig van atletiekclub Break en joggingclub Joggans uit Ganshoren. Ook blogcollega Valerie Vangampelaere uit het Westvlaamse Markegem kwam trainen op het mooie parcours, met het oog op haar najaarsmarathon in Amsterdam. Luc Dirckx won de 28km voor de tweede keer op rij. Bij de vrouwen ging de overwinning naar de Nederlandse Anita Joziasse. Ondanks de vele vrijwilligers waren er toch nog een aardig aantal Kasteellopers op de diverse afstanden te vinden. Langs deze weg wil ik de organisatie een dikke proficiat toewensen met een wederom geslaagde editie. Volledige uitslagen, nieuwtjes en binnenkort ook alle foto's kan je vinden op www.kasteellopers.be. Volgende sportieve organisatie van de Vorselaarse club is de looptoertocht op zondag 28 december met afstanden 5, 10 en 15km en vrije vertrekuren.

Nu zaterdag Monumentenloop in Vorselaar.

Op zaterdag 13 september organiseren de Kasteellopers voor de 13de keer de Monumentenloop.Ik mag dan al drie jaar geen voorzitter meer zijn van deze sympathieke club, toch ben ik bij de organisatie nog nauw betrokken. Ook dit jaar weer zal ik van de partij zijn als speaker. Vanaf 14u staat de jogging over 4 en 8km op het programma, en een uurtje later wordt de eigenlijke Monumentenloop over 14km en de dubbele afstand over 28km op gang geschoten. Tijdens de hoofdwedstrijd vinden de kinderlopen plaats vanaf 15u05 met maar liefst 4 verschillende afstanden. Er worden deelnemers verwacht van over heel Vlaanderen, onderandere uit Markegem. Ook supporters zijn van harte welkom. De sfeer in Vorselaar is elk jaar uniek, ook dit jaar weer hopen we dat dit het geval zal zijn.

Grand Raid Godefroy

Net terug van een doornatte en modderige Grand Raid in Bouillon. Dit was mijn derde deelname, na de droge versie van 2003 en de zompige 2005, was het nu een echte verzopen versie. De paden lagen er modderig maar toch beter berijdbaar dan op de Houffamarathon erbij. Nu was de regen de spelbreker, met momenten viel deze met bakken uit de lucht. Ik zag bij afdalingen geen steek door mijn bril, maar zonder ging ook niet want de modder spatte constant in de ogen. Halverwege na 47km was het genoeg geweest. De marathon van volgende week is belangrijker. Ik kwam hier vooral voor de fun om eens lekker te biken in deze prachtige streek maar aan modderrijden in de gietende regen beleef ik toch maar weinig plezier. Lore was er zeker niet rouwig om en blijkbaar was ik duidelijk niet de enige van dit gedacht. Sire, der zijn geen flandriens meer, so what? Voordeel was nu niet aanschuiven aan de douches en nog op een redelijk uur naar huis. Bij mijn chip inlevering kwam ik toevallig nog clubgenoot Pascal tegen, die de 70K deed en zich ook klaarstomend voor Kasterlee. Al bekende ik hem niet direct, vreemd hoe modder zo vlug iemand in een negerke kan veranderen. De dag ervoor zijn we naar een downhill wedstrijd gaan kijken. Amaai, dat zijn echte geschifte freaks. Op een bepaald moment moesten die kerels van een verhoog van zeker 3m over de straat springen om dan op een steile modderhelling verder te landen. Echt nie normaal.

Memorial Van Damme: hulde aan Kim en Tia.

Voor topprestaties was het vrijdagavond te fris in Brussel. De hoogtepunten waren weggelegd voor de Belgen. Kim Gevaert liep haar laatste wedstrijd en werd onder luid gejuich en minutenlang applaus uitgewuivd. Tia Hellebaut sprong over 2 meter en bracht sfeer in het stadion. Ik heb nochtans de indruk dat het showelement meer en meer de bovenhand haalt op de sportieve prestaties. Het meest heb ik nog genoten van het voorprogramma voor de jeugd, waar de jongens en meisjes met volle overgave het beste van zichzelf gaven.

Emma eindigt op 6de plaats op BK.

In een winderig en kil Izegem heeft Emma vanochtend een gedeelde 6de plaats behaald op het Belgisch kampioenschap met een sprong over 1m50. Het was in de Westvlaamse gemeente geen ideaal hoogspringweer. De wind blies strak en met een temperatuur van 15° was het dus iets te fris. Emma weerde zich uitstekend tussen de Belgische top bij de kadetten. De titel ging naar ROBA atlete Marjolein Lindemans met een sprong over 1m67.

Zwintriatlon deel2

Ook voor mij was het een succes. Tijdens mijn 5deelname heb ik mijn persoonlijke besttijd met 45" scherper gestelt. 45" lijkt niet veel maar door de zeer straffe wind moest ik veel tijd en kracht spenderen om nog een deftig fietstempo te kunnen onderhouden en ook heb ik een bocht gemist en zo de berm eens afgereden. Niettemin moest ik hier maar 3 minuten prijs geven aan mijn vorig fietsbesttijd van 2006. Het verschil werd in de overige onderdelen, zwemmen, wisselen en lopen gemaakt. Een degelijke zwembeurt, terug 30" af van mijn besttijd vorig jaar, eindelijk eens onder de 20', een snelle wissel zowel voor als na het fietsen en goed gelopen. In de eerste rond last gekregen van steken in de zij, maar dit ging over. Mijn beste looptijd op kwart kunnen neerzetten in 48'12" en vooral tussen de eerste 5km en 2de 5km was er maar een verschil van 24seconden. Zo goed als geen verval, goed gevoel voor de marathon volgende week. Eindtijd 2.30'05". Was er zo geen wind dan kon het zeker nog 5 minuten sneller. De clubcollega's waren ook heel goed bezig en streekgenoot Bart Desmet zette voor zijn eerste deelname een sterk nummer neer door in 2.31''49" te finishen. Dit weekend nu nog de MTB marathon Grand Raid Godefroy om me verder voor te bereiden op de "Hel van Kasterlee".

Lore goes Triathlon

Gisteren hadden we terug een sportief gezinsuitstapje aan zee. Terwijl de meeste koppels een wandelingetje aan het strand zouden maken, deden we samen een kwarttriatlon. Nadat Lore's debuut vorig jaar op de 1/8 triatlon heel goe was meegevallen, smaakte het naar meer. Na de Knokse finishers triatlon dan maar de beurt aan de dubbele afstand in de Zwintriatlon. En ook deze keer deed ze het goed. De Zwintriatlon, 1km zwemmen, 41km fietsen en 10km lopen, is een succesnr in het Belgische triatlonlandschap. Na enkele minuten zijn de 1000 startplaatsen uitverkocht, dus in Juni was het er vlug bij zijn tijdens de inschrijving. En als 1 v/d weinige neemt hier zowel de voltallige Belgische top als de zuivere recreant hieraan deel. Sfeer verzekert. Lore maakte een goede zwembeurt voor haar eerste maal in openwater tussen de massa. Er stond een zeer stevige bries, eigenlijk is "bries" wat zwak uitgedrukt want bij momenten werd je bijna uit je sokken geblazen. Maar het fietsen overleefde ze zo ook. Dan haar favoriete nr, het lopen. En ook hier ging het vlot tot het einde. Met nog veel marge haalde ze de finish in 3.05. Supercontent natuurlijk. Volgend jaar staat zeker al op haar programma.

Domper op de feestvreugde.

Bij het begin van het nieuwe jaar is een van mijn voornemens telkens opnieuw een volledig sportjaar blessurevrij blijven. De eerste zeven maanden van dit Olympisch jaar is me dat prima gelukt. Intussen ben ik na enkele rustige korte duurloopjes terug bij het legertje dat lijdzaam moet toezien vanaf de kant. Ik heb dus te vroeg gejuicht. Afgelopen donderdag kreeg ik na 30 minuten lopen opnieuw pijn net onder de kuit. Dan maar weer gestopt, door blijven lopen was er echt niet bij. Na drie weken van hangen tussen hoop en vrees is het dus terug dat laatste geworden. Gelukkig was er nu wel iets zichtbaar op de echo bij de sportarts. Een vochtophoping (bloeduitstoring) van 20mm bij 2mm dik wijst uit dat er ergens een spierscheurtje is geweest. Rusten dus, en deze keer zeker 3 a 4 weken om te beginnen. Bij de pakken ben ik deze keer niet blijven zitten , er is nog altijd mijn geel aluminium ros en gisteren was dat "racepaard" goed voor 120km. Het was dan ook topzomer. Tja, ik kan dan wel een tijdje mijn favoriete sport niet beoefenen , er zijn ergere dingen in het leven.

Triatlonweekend Almere

Dit weekend zijn het feestdagen voor de triatleten in het Nederlandse Almere. Met 3 clubleden als deelnemers. Kurt en Piet maken zich klaar voor de volledige triatlon op zaterdag. De volle 3.8K zwemmen, 180K fietsen en de marathon lopen. De dag erna is het de beurt aan Stijn op het wereldkampioenschap long-distance triatlon: 4K zwemmen, 120K fietsen en 30K lopen. En Stijn www.stijndemeulemeester.be gaat voor een top10 plaats. Na zijn 2de plaats op het EK 2006 en 1ste agegrouper het jaar ervoor in de Ironman van Hawaii kan hij hopelijk opnieuw zijn talent tonen. Zijn 5de stek paar weken terug tijdens de 70.3 Ironman Antwerp was allezins hoopvol. Met een talrijke clubdelegatie zijn we alvast aanwezig om de 3atleten vooruit te schreeuwen.

Houffamarathon

Weeral een illusie armer en een ervaring rijker. Je hebt mountainbikers pur sang en fun bikers. Dat ik bij dat eerste groepje niet hoor is pijnlijk duidelijk geworden in Houffalize. Pijnlijk omdat ik toch meer dan me lief is de berm ingeduikeld ben. Met mijn weliswaar tanende Ironmanconditie, een nieuwe full suspension bike en mijn eerdere ervaringen op MTB marathons als de 120km Poperinge en paar maal de 90Km Grand Raid Godefroy, achtte ik de tijd rijp om eens de 125km in Houffalize te rijden. Een paar collega's die het reeds gereden hadden, hadden me al verwittigd. De Houffamarathon is gene gewone. Bij de start mocht ik met mijn laag startnr in de 2de startbox van de gelicentieerde atleten plaats nemen. Vreemd vond ik, zo goed ben ik toch ook nie. Tot ik tot mijn schrik zag dat er maar enkel gelicentieerde en gekwalificeerde bikers op de 125km starten. Slik. De start, direct in een zeer stevig tempo een lange steile helling op. Aangezien ik me niet wilde opblazen in de aanvangsfase, het waren toch tenslotte 125km, bleef ik achteraan "rustig" hangen. Eenmaal boven voelde ik iets slepen en stopte om een takje uit mijn achterwiel te verwijderen. Het peloton had intussen reeds een 200m voorsprong. Direct hierna kwam een steile afdaling op asfalt en een seingever stuurde me achteloos rechtdoor. Vreemd, ik zie niemand meer, zo ver kunnen ze toch ook niet voor zijn. Ik kwam terug in Houffalize uit. Shit, miljaar, g..dv..r,... Dan maar terug omhoog en kijken waar ik een afslag gemist had. Rechts zie ik plots bordjes, wat verderop een splitsing voor de 125, 75 en de 50. Oef, terug op het juiste pad,..., dacht ik. Wat volgde was een opeenvolging van steile klimmetjes, korte haarspeldbochten op single tracks tijdens steile afdalingen, gelaveer tussen boomwortels en natuurlijk kon ik voor de eerste maal de grond kussen. En nog steeds niemand te zien. Dit kon toch niet, vertwijfeld reed ik verder volgens de bordjes, een klein uurtje later kwam ik zowaar terug in de Houffalize. Blijkbaar had de seingever me de verkeerde kant opgestuurd en had ik het laatste lusje van het parcour afgereden. Miljaarde. Ik had er geen zin meer in en wilde definitief stoppen, maar toen bedacht ik dat ik daarvoor toch niet naar hier was gekomen. Net op dat moment werd de start gegeven van de 75km. Dan maar die versie rijden, maar dan wel buiten wedstrijd. Bij de 125km was ik inmiddels genoteerd als DSQ. Maar ook de 75km was niet gewoon meer. Ik vraag me af wat sommigen hier nog plezierig aan vinden. Constant steile gevaarlijke afdalingen op single-tracks, een stuurfout en je bent weg gekatapulteerd. Modderploeteren pur sang, geregeld tot aan de wielassen door de modderbrij. Beekjes stroomopwaarts oppeddelen, steile beklimmingen tussen boomwortels waar geen enkele fun-biker, zoals ik, op de fiets kan blijven, dan door riviertjes rijden en tot over de knieen in het water, geglibber over stenen met precies bruine zeep erover. Neenee, dit is niet mijn ding, dat was duidelijk een parkoer voor technisch sterk onderlegde bikers. Clubgenoot Kurt, triatleet en lid van een mtbclub had me verwittigd. Hij kan een aardig stukje biken, maar ook voor dit werk had hij er na 1keer zijn buik van vol. In totaal had ik 88km gereden met een kleine 2000hm aan een gemiddelde van slechts 12,4km/u. Na 8u19' stond ik terug aan de finish. Aan de modderige paden konden de organisatie door de regenval van de laatste dagen niet veel doen, maar de aaneenvolging van technische passages was er toch ferm over. Geef mij maar de Grand Raid Godefroy, deze is tenminste nog berijdbaar. Op het mountainbike forum stond het overigens vol van klachten over verkeerd sturen door seingevers, gebrekkige organisatie,etc... Positief punt was dat ik na 8u intensief rijden niet moe was. De conditie is dus nog steeds in orde.

Tia, Tia , Tia !!!

Een thriller, dat was het. Alle nagels afgebeten, hartslag meer dan 160(maar goed dat we die waarden gewoon zijn) en spanning ten top! Vreugdekreten alom. Er is Belgische atletiekgeschiedenis geschreven vandaag. Gisteren was het reeds volop genieten met de mooie 2de plaats van het 4x100 meter team, vandaag steevast voor de buis gezeten vanaf de eerste sprong. Bedankt Tia, je bent de grootste ! Girlpower!!

Seizoen word voortgezet.

Na enkele dagen relatieve rust, kan het 2de deel van het seizoen aangevat worden. Zaterdag vertrek ik naar Houffalize voor de 125km lange Houffamarathon. Een MTB marathon in het hartje van onze mooie Ardennen. Begin september volgen dan vervolgens de Zwintriatlon, de Grand Raid Godefroy, nog een MTB marathon deze keer in Bouillon en de week erna, de 14de, de Flanders Field marathon. 42km van Nieuwpoort naar Ieper. Aangezien het dit jaar het 10jarig bestaan is, wil onze sponsor, die tevens hoofdsponsor is van de marathon de clubleden verwennen die de marathon finishen. Daarna volgen nog een paar kalme weken om me dan klaar te stomen naar het 2de hoogtepunt van het jaar. Eergisteren heb ik me dan toch ingeschreven voor, naar eigen zeggen v/d organisatie, 's werelds zwaarste winterduatlon op 21 december. "de Hel van Kasterlee". 15,2km lopen-105km MTB-30,4km lopen. http://www.winterduathlonkasterlee.be/ Dat word met mijn zwakke talent een start en een finish in het donker. Met 5clubleden, dat is 25% van het ledenbestand, staan we reeds op de deelnemerslijst. Ondertussen kunnen we tussen de regenbuien door genieten van de prachtige OS. Dinsdagmorgen vroeg om 4.00 zat ik reeds voor de buis om Croes en Zeebroek te volgen in de Olympische kwarttriatlon. Ze hebben het beiden schitterend gedaan. Croes kreeg tijdens zijn onsnappingspoging bij het fietsen geen ruimte, maar Zeebroek kreeg wel de vrijheid. Jammer genoeg was zijn voorsprong tijdens het fietsen niet voldoende om afstand te nemen van de nog sterkere lopers. Nochthans is Zeebroek ook geen zwakke loper, maar een snelheid van 19/u op de 10km is blijkbaar nog iets te zwak op dit niveau. In de zwintriatlon zijn beide Olympiers alvast present om het op te nemen tegen de vaderlandse Ironmantoppers Beke, Vanlierde en Vanhoenacker. Vanmorgen terug op hetzelfde vroege uur de 10km lange openwater zwemmarathon gevolgd met onze medaillekandidaat Brian Ryckeman. Hij geeft het werkelijk schitterend gedaan. Steeds vooraan meegestreden. Met een 7de plaats diende hij slechts 19seconden toe te geven op de laatste 500m ontketende Nederlandse ex-kankerpatient en wereldkampioen op de 25km Vanderweyden. En enkel 3seconden verwijderd van de 4de plaats. Ongelooflijk welke zwemsnelheden deze atleten halen op deze afstand. Met een eindtijd van 1.51'52" was de gemiddelde snelheid 11'11"/km. Op 1km is mijn beste tijd 17'30" in open water, die mannen waren 10km bezig! Zaterdag volgt voor mij nog een hoogtepunt met de MTB cross country, waar Paulissen, Nys en Meirhaeghe onze kleuren verdedigen. Ik kijk er naar uit.

Blessure genezen?

Tien dagen na mijn laatste looptochtje (en vijf kinébeurten verder) lijkt het erop dat de verkramping in de linkerkuit genezen is. Eergisteren mocht en kon ik al 20 minuutjes joggen en vandaag ging het richting half uur zonder pijn, weliswaar nog aan een zeer gezapig tempootje. Intussen kon de vrijgekomen tijd ingevuld worden met kijken naar de sport, want de Olympische Spelen vinden maar eens om de vier jaar plaats. Usain Bolt voorop. Buitenaardse prestaties van een buitenaardse atleet, maar wel mooi om te zien. Dat wordt weer smullen op de Memorial Van Damme..... Een oververdiende overwinning voor Constantina Dita op de marathon, die na al die jaren haar carriere een schitterend orgelpunt geeft. Spijtig dat een niet 100% fitte Paula Radcliffe af te rekenen had met krampen. Ook met volle teugen genoten van een sterk bezette 10.000 meter waar de koning (Haile) en de keizer(Kenenisa) samen streden voor het goud. Reeds 4 wereldrecords sneuvelden tijdens het atletiekprogramma in Peking, een bewijs dat de Spelen nog hoger staan aangeschreven dan de tweejaarlijkse wereldkampioenschappen. Verder keek ik zoals elke keer verwonderd naar de prestaties in het turntornooi, werkelijk prachtig hoe deze atleten hun sport uitoefenen. Het feest is nog niet gedaan, en laat ons hopen dat er nog een medaille uit de kast mag vallen voor de Belgen.
Vandaag schafte ik me ook het boek "Fietsen door de wolken" aan van Frits Bloemendaal. Een werkelijk schitterend boek dat vooral de cols beschrijft boven de 2000 meter in Italië, Frankrijk en Zwitserland. Een kleinood waar elke bergfietser bij gaat watertanden.
Alternatieven genoeg dus tijdens de rustperiode, maar stilletjesaan begint de loopmicrobe toch weer te kriebelen.

Emma vijfde op Vlaams kampioenschap.

Gisteren heeft Emma een mooie prestatie afgeleverd op het Vlaams kampioenschap hoogspringen. In het Brabantse Vilvoorde verbeterde ze haar record naar 1m55, en werd 5de. Daarmee haalde ze ook de limiet voor het Belgisch kampioenschap, dat plaatsvindt volgende maand in Izegem.