5km in Lier en oefencross te Herenthout

Voor het tweede weekend op rij waagde ik me aan twee wedstrijden. Gisteren stond het eerste luik van de "natuurlopen" in Lier op het programma. Aangezien ik nog wat weerstand en snelheid kan gebruiken ging ik van start op de 5km. Twee jaar geleden mocht ik twee keer op rij deze kortste afstand als winnaar op mijn palmares schrijven, daarom dat de ambitie dit jaar weer hoog was. Van bij de start werd er een stevig tempo opgelegd , vooral door mezelf. Ik nestelde me direct aan de kop en beukte tegen de wind in naast het Netekanaal. Na 2km was de verbrokkeling compleet. In mijn spoor zag ik nog een drietal medevluchters , waaronder twee "youngsters" van organiserende club Ac Lyra zelf. Met een paar versnellingen probeerde ik me af te zonderen , echter zonder resultaat , want na 4km wedstrijd kwamen de jonge gasten opzetten , en was ik eraan voor de moeite. Na een paar verwoede pogingen om alsnog aan te klampen , moest ik met nog 600 meter te gaan toch de rol lossen. Uiteindelijk eindigde ik 4de in een ,voor mezelf, goeie tijd : 17'52", maar ik had me laten vangen als een kip zonder kop. Volgende keer toch een andere tactiek proberen , en de jeugd het werk laten doen onderweg. Dat is echter mijn natuurlijk temperament , ik dien de koers zelf hard te maken , want in de spurt maak ik niet veel kans. Vandaag dan maar naar Herenthout voor de volgende oefenveldloop op rij van Ac Herentals. Op het mooie bosrijke en snelle parcours van de "Bosloop" en de vroegere veldloop die hier jaren geleden werd georganiseerd , moest ik zeker uit de voeten kunnen. Na een niet al te snelle start , kwam er snel duidelijkheid in de koers , de Herentalse jeugd (seniors en juniors) liepen net zoals vorige week vooraan , en ik klampte aan voor een 7de a 8ste plaats . In de laatste 2km kreeg ik echter af te rekenen met een verkrampte rechterkuit , wat me toch wat deed uitbollen. Uiteindelijk werd ik 8ste , en dik tevreden : 9,5km in 35' . Ondanks de kuit kon ik toch nog wat uitlopen , dus zo erg zal het wellicht niet zijn . Dit was mijn achtste wedstrijd in vijf weken , een mooie periode dus van opbouw. Nu ga ik eerst een paar dagen wat kalmer aan doen (lees loslopen) , om dan de definitieve eindvoorbereiding te starten voor het veldloopseizoen dat begint op 5 november .

Pistewedstrijd én cross op één weekend

Het werd een mooi weekend , dat van 14 en 15 oktober. Zaterdag naar Alken om met 7 Ac Herentals clubgenoten te starten in een ongewone afstand : 2 Engelse mijl (3,218km). Dit is echt de laatste outdoormeeting van het seizoen. Vooraf was moeilijk te voorspellen welke tijd ik hierop waard was , rond de 11'20" zou al goed zijn. Na de zware halve marathon van vorige week , had ik me toch enkele dagen relatieve rust voorgenomen. Dit was geen overbodige luxe, want na Eindhoven zat ik wel wat op het tandvlees. Een baanwedstrijd is andere koek. Bij de start maakte ik al een serieuze "benjamin" fout. Ik zette mezelf in de binnenbaan , maar achter enkele oudere veteranen , met als gevolg dat ik zeer slecht weg was. De "vogels" waar ik bij moest zijn , waren al bijna gaan vliegen, en na 100 meter diende ik met een tussensprint de verloren 10 meter goed te maken. Van in het begin stevig de beuk erin , dat is een 3km wedstrijd. Clubgenoten Koen Willemsen en René Jacobs zaten onmiddellijk in mijn spoor. Er stond een stevige oostenwind , die de koers alleen maar zwaarder maakte. Tot mijn grote verbazing volgde mijn grootste "concurrent" van de afgelopen weken , Paul Denolf niet direct. Hij had de afgelopen dagen stevig getraind en zou op respectabele afstand eindigen. Op 800 meter van het einde dienden ook de twee voorgenoemde ploegmaats af te haken , en eindigde ik in een mooie 11'13" op de 9de plaats. (17 aangekomen lopers). Niet slecht , want ik liep op "gewone loopschoenen" , en dat geeft toch een nadeel ten opzichte van spikes. De dag daarop stond er een "oefencross" van Ac Herentals op het programma. Het woord oefencross kan vanuit twee verschillende ooghoeken bekeken worden , sommige deelnemers komen echt "trainen" en er zijn er ook bij die deze veldloop als een wedstrijd beschouwen. Voor mij was het vooral de bedoeling om te kijken in hoeverre ik was gerecupereerd van gisteren. In Lichtaart werd ons een lichtlopend grasparcours voorgeschoteld , helemaal mijn ding . De 7,85km werd omstreeks 15u15 op gang geschoten , en al onmiddellijk vertrok er een groepje met de beste seniors van de club vooraan. Ik mee in de clinch vooraan , en dat was niet te hoog gegrepen. Nu moet ik wel zeggen dat ik het vijftal (Tom Van Rooy, Bart Lieckens,Nick Renders,Gunter Keepers en Tom Steenackers) niet de baas kan , maar dat is dan weer het voordeel van een oefencross , de eerste kilometers wordt er niet echt doorgelopen. Door mee te gaan met de kopgroep liep de rest van het deelnemersveld al snel op achterstand. Ook Paul Denolf , die niet meer zou terugkomen. De 2 eerstgenoemde van het vijftal waren al snel gaan vliegen (ze zijn dan ook bij de top en subtop in België) , maar bij de andere drie lopers bleef ik vlot bij. Enorm goed voor de "moral" , dat kan ik wel zeggen. Het tempo werd stevig onderhouden , en in de laatste ronde moest ik wel passen op een demarrage van mijn jongere opponenten. Zeer verdienstelijk eindigde ik zesde , en de 2 mijl wedstrijd zat niet echt meer in de benen. Een zeer geslaagd weekend , dat kan ik wel stellen als eindconclusie.

Enkele seconden voor de start van de halve marathon
(links boven op de foto) zeer geconcentreerd .

Geen (groot)vreugdevuur in Eindhoven

Afgelopen zondag ging ik van start in de halve marathon van Eindhoven.Een opgegeven tijd van net onder de 1u20' bij de inschrijving zorgde ervoor dat ik in het eerste startvak mocht plaatsnemen. Een groot voordeel , daar er in deze populaire stratenloop over 21,1km meer dan 5000 deelnemers van start gaan. Op de vierde startrij , hoopte ik op een tijd van net onder de 1u20' , wat me in de buurt van mijn persoonlijk record zou brengen. De kilometers dienden dus te worden afgelegd in 3u46' . Precies om 14u werd de halve marathon op gang geschoten.Onder een stralende "Indian Summer" zon en bij een licht briesje kwam ik na 1km exact door in 3'45" , mooi op schema dus. Clubgenoten Maarten Van der Donck,Paul Denolf en Roel Jacobs had ik toen al moeten laten gaan , zij gingen voor een tijd rond de 1u18'. Al snel werd duidelijk dat ik het vooropgestelde tempo niet kon aanhouden , en naarmate de wedstrijd vorderde verloor ik toch een tiental seconden per kilometer. Het ging niet vlot tijdens de eerste wedstrijdhelft , maar aan km10 kon ik toch enkele medelopers inhalen en ter plaatse laten. Een toptijd zat er toen al niet meer in , doorkomst aan de 10de km lag net onder de 39'. Het bleef zwoegen en aanklampen en de benen voelden totaal niet fris aan. Het Nederlandse publiek is en blijft echter wel zeer sfeervol en sportief alle lopers aanmoedigen , daar kunnen Belgische (loop)supporters nog wat van leren ! Eindhoven staat op zijn kop op deze 2de zondag van oktober en de talrijke orkestjes langs de kant brengen veel ambiance. Ondergetekende ging er echter niet sneller door lopen , eindtijd bij de aankomst : 1u23'41" , ontgoochelend , maar wel een mooie plaats in de uitslag , 84ste. Niet het verhoopte resultaat dus , en achteraf bekeken is dit eigenlijk niet meer dan logisch. Na een trainingsopbouw van slechts weken mag men geen wonderen verwachten; er is nog veel werk aan de winkel.... Toch heb ik me zeer goed geamuseerd daar in de Zuidnederlandse stad. Nog een proficiat aan Maarten Vander Donck met zijn tijd onder de 1u18' en een dankwoordje aan Paul Denolf voor de rit naar ginder en terug. Volgende keer beter , zeker ......

In Hulshout na de eerste ronde.

Loopconditie in stijgende lijn

Eigenlijk alleen maar goed nieuws te melden vanuit de zuidkempische gemeente Hulshout. Daar werd vandaag de Neteloop georganiseerd met maar liefst keuze uit vier verschillende afstanden. Een mooi bosrijk parcours , en de mensen die mij goed kennen weten dat ik een boontje heb voor deze gemeente. Hier ben ik al diverse jaren speaker op de jaarlijkse nationale veldloop begin januari en met de halve marathon van Eindhoven van volgende week in het vooruitzicht leek het me gepast om vandaag te kiezen voor een kortere wedstrijd. Klaar dus voor de 7km die startte omstreeks 14u30. Veel volk , want alleen al op deze afstand kwamen er 165 deelnemers aan de start. Bedoeling was om van in het begin met de kopgroep mee te gaan , maar samen met de 7km werd ook de kortere afstand van 3,5km gelopen. Er werd dus zeer snel gestart en aan km 1 gaf de chrono 3'20" aan. Uiteindelijk liet ik de kop van de wedstrijd voor wat ze was , maar echt terugvallen deed ik niet , er kwam ook niemand uit de achtergrond terug. Kwestie was van het tempo zo hoog mogelijk te houden , en het voordeel van een goed bezette stratenwedstrijd is dat er steeds "strijd" is , ook deze keer , zelfs tot op de meet. De 6de plaats werd mijn deel , tijd 25'12" . Zeer snel , zelfs tegen meer dan 17km/u , want op de officiële uitslag stond een afstand vermeld van 7,2km. Twijfelachtig , aangezien ik de vorige weken maar amper (en zelfs niet) de 16km/u haalde. Uiteraard gaat het hier "maar" over een 7km koers , doch zoals reeds gezegd was de concurrentie zwaar , wat ervoor zorgt dat er sneller wordt gelopen. Het draaide ook veel beter dan de vorige weken , wat erop wijst dat dat de conditie aan de beterhand is en de trainingen vruchten beginnen af te werpen. Dat is hoopvol voor volgende week , maar een halve marathon is géén 7km race .....

Revanche in Dilbeek !

Op zaterdag 23 september stond het provinciaal kampioenschap 10000m van Vlaams Brabant en Antwerpen in Dilbeek op het programma. Niet dat ik hoge verwachtingen had (zeker niet na de uurloop van vorige week) maar reeds enkele weken terug had ik me voorgenomen om toch mee te doen . Het voornaamste doel was om de 10000m (tussen) tijd van vorige week te verbeteren. Met enkele Vorselaarse loopvrienden (Paul Denolf en René en Stijn Jacobs) reden we dus naar de rand van onze hoofdstad. Omstreeks 19u werd de 1ste reeks op gang geschoten (seniors , M35 en M40) , ik dus weer met de jonge gasten op stap. Bijna windstil en een beetje minder drukkend warm dan vorige week , wat bevorderlijk kon zijn voor een mooie prestatie. In mijn leeftijdscategorie (M40) was er maar één concurrent voor de titel , de conclusie is dus nog maar eens dat het lange afstandsgebeuren op de piste niet populair meer is. Bart Heylen van AVZK is een haalbare kaart, maar een gesprekje voor de wedstrijd leerde me vlug dat Bart in de vorm van zijn leven verkeerde , en ik met mijn dipje van vorige week dus niet. Na een snelle start (eerste km in 3'30") liet ik Bart even verder gaan. Het tempo lag iets te hoog , en in mijn achterhoofd leek een goeie tijd van belang , dus als ik niet tegen "de muur" wou lopen , was eigen tempo lopen de boodschap. De eerste 5km gingen opvallend vlot (doortocht 18'24") en tot mijn grote verbazing liep mijn concurrent niet verder uit , integendeel , Bart bleef hangen op 50 a 60m . Als ik dit geweten had , dan was ik misschien toch beter in zijn spoor meegegaan. De moeilijkste periode in de koers kwam eraan (km 7 en 8) en punt was nu van verstand even op "nul" te zetten en alleen maar zo snel mogelijk te lopen. Vooraf had ik mezelf als doel gesteld om 37'30" te lopen (exact tegen 16km/u) en zelfs in deze faze van de wedstrijd lag ik nog altijd voor op dit schema. De provinciale titel kon ik wel vergeten , het "gat" naar mijn voorganger kreeg ik niet meer dicht. Nog een laatste spurt (of iets wat daar op leek) en top : 37'24"21 eindtijd. Niet slecht , was mijn eerste idee , zelfs mijn beste master 10000m tijd tot nu toe. Maar iets later kwam toch het besef dat ik misschien had kunnen meedingen naar de provinciale titel , des te meer omdat het verschil met Bart Heylen steeds 70 a 80 meter bleef , 18" kwam ik tekort , maar een algemeen tevredenheidsgevoel overheerste toch. Ook mijn medereizigers waren tevreden , met een persoonlijk record voor Stijn , een zoveelste titel voor René in zijn categorie en een mooie tijd voor Paul Denolf. We keerden omstreeks 22u tevreden huiswaarts .

Dikke tegenvaller in Herentals

Afgelopen vrijdagavond stond in Herentals de "uurloop" van ACHL geprogrammeerd. Het concept is simpel: één uur lopen op de piste en dan wordt de gelopen afstand opgemeten.De uitdaging voor mezelf was 16km op dat uur te halen. We stonden in de tweede (en snelste) reeks met 14 atleten klaar omstreeks 21u30 voor de start. Al onmiddellijk belandde ik in de staart van de groep, want in deze snelle reeks zitten kleppers van 17km/u en meer. De horloge stond ingesteld op 1'30" per ronde ,wat precies op schema zit van 16km , zijnde 40 ronden. De eerste 3 a 4km gingen vlot , maar al na 20' voelde ik geen frisheid meer. Het was nog warm op deze septemberavond (zeg maar zwoel) en er hing duidelijk weinig zuurstof in de lucht. Daarentegen zat de wind wel goed,bijna windstil. Helaas kon ik het begintempo niet volhouden, en zakte ik na iets meer dan 10km helemaal weg... Van 1'32" per ronde zelfs naar 1'38" tot 1'40".... Totaal uitgeput kon ik toch de laatste 10' nog versnellen. Reeds na 4km viel ik alleen in de wedstrijd wat uiteraard niet ten goede kwam aan het tempo. Uiteindelijk legde ik in één uur 15,394km af. Een zware ontgoocheling... lag het aan het weer ? Neen, natuurlijk. Ik denk dat het eerder te maken heeft met het feit dat ik eigenlijk nog maar 4 weken fatsoenlijk terug aan het trainen ben , en een beetje teveel verwachtte van deze wedstrijd. Snel vergeten dus maar en opbouwen naar een volgende koers . De organisatie was echter wel perfect , een dikke pluim aan de medewerkers van Ac Herentals en de aanwezige juryleden.

Veel volk op Monumentenloop in Vorselaar

Met meer dan 400 deelnemers werd de 11de Monumentenloop van de Kasteellopers weer een schot in de roos. De club had me wederom gevraagd om het geheel aan elkaar te praten . De hoofdwedstrijd over 14km werd gewonnen door belofte Gunter Geens . Bij de vrouwen ging de overwinning naar Christa Van Peer. Ook op de 4 en de 8km was het loopvolkje massaal aanwezig. Walter Aerts en Eva Verschueren waren de beste op de korte afstand , en Kris Laenen en Jeanine Coenen wonnen de 8km. Ook de vier verschillende jeugdwedstrijden waren goed bezet. Onder een stralend zonnetje kenden alle wedstrijden een zeer sportief verloop. Een pluim voor René Jacobs en zijn ploeg , die zelf eerder op de dag voor eigen volk in Herentals Belgisch kampioen werd op de 3000m steeple in zijn mastercategorie.

Boven op de Koppenberg

Dagje Vlaamse Ardennen

Tussen de looptrainingen door, afgelopen zaterdag de koersfiets nog eens bovengehaald voor een dagje Vlaamse heuvels samen met onze Westvlaamse vrienden Lore en Johan. Op het programma stond een mooie fietstocht rond de streek van Oudenaarde en uiteraard mochten we enkele klassieke hellingen niet links laten liggen. Met Johan als prima gids ging het langs Vlaamse wegen naar de Kluisberg , de Kwaremont en later ook de Patersberg. Voor deze laatste had ik wel wat schrik , want ik was in deze streek nog niet komen fietsen. De kuitenbijter viel reuze mee,en we besloten terug naar Oudenaarde te rijden via de beruchte Koppenberg. Johan had me gewaarschuuwd want de kasseien liggen niet al te best op deze puist,dus opletten was de boodschap. Op het steilste stuk stond ik dan ook recht op de trappers, kwestie van een beetje snelheid te behouden. Goed en wel bovengeraakt sloten we onze fietstocht iets later af. Met veel dank aan Lore en Johan , 't was daar een mooie dag .

Wedstrijd in Herentals

Na "slechts" 14 dagen van training ben ik gisterenavond gestart in een 5000m op de baan in Herentals. Bedoeling was om onder de 18 minuten te blijven , maar het was vooraf tasten in het duister , aangezien ik totaal geen benul had van de huidige conditie. Bij ideale weersomstandigheden en een mooi deelnemersveld werd het uiteindelijk 18'00"29 , best tevreden , ondanks de 29 hondersten die ik tekort kwam . Terug op de goede weg , dus nu verder opbouwen.

Trainingen hervat

Na een rustperiode van 12 dagen , kon ik afgelopen woensdag de looptrainingen terug hervatten.De pijn aan de linker achillespees is (voorlopig) weg , en dus gaan we terug rustig opbouwen. De najaarskalender zal aangepast worden, en hopelijk sta ik één van de komende weken terug aan de start van een wedstrijd.

Onwaarschijnlijk .....

Niet te geloven ! Twee gouden medailles in 5 minuten ! Merci , Tia en Kim . Groots , en spannend tot de laatste seconde .... Er zijn geen woorden voor ...

Historische dag voor de Belgische atletiek !

Kim Gevaert Europees kampioene op de 100m . We hebben onze eigen sprintkoningin ! En daar mogen we best trots op zijn. Wat een spanning vooraf en wat een ontlading. Samen met duizenden andere atletiekliefhebbers heb ik intens genoten van dit spektakel. En wat een voorsprong aan de finish. Typisch Kim achteraf bij de commentaar : intens gelukkig , uiterst spontaan en vooral zichzelf blijvend. Een verdiende ereronde in dat verre Goteborg. " Kim koningin van de Europese sprint" , een mooie titel voor de dagbladen morgen. Proficiat Kim , ik heb vandaag voor je overwinning de Belgische driekleur nog eens buiten gehangen , en dat was lang geleden....

Minstens één week rust

Vandaag de sportarts bezocht met de gehavende linkerachillespees , en zoals gevreesd geen al te beste nieuws gekregen. De pees is inderdaad onstoken en tot het einde van de week is het uitgesloten om te lopen. Licht fietsen is wel toegestaan. Allicht is dit een souvenir van drie Ventoux beklimmingen op één dag , in combinatie met een te felle heropbouw van het lopen. Uiteraard ben ik lichtjes teleurgesteld,maar een pleister op de wonde is deze week het Europees kampioenschap atletiek , waar ik door de blessure meer tijd voor ga hebben om dit van nabij te volgen. Spijtig genoeg laat de VRT ons weer grotendeels in de steek , maar gelukkig is er de BBC en de NOS .

Achillespees gooit roet in het eten

Na de vakantie in Frankrijk ben ik een week geleden ,met het oog op de marathon van Amsterdam,terug de loopkilometers gaan verhogen.Met alle gevolgen vandien:de linkerachillespees is beginnen opspelen en het is niet verbeterd.Vandaag stond de eerste lange duurloop op het programma ,en wat ik gevreesd had is ook uitgekomen;na de laatste training van donderdag (in de stromende regen) voelde ik al wat pijn , en vandaag ging het echt niet.Geen lange duurloop dus ,en nu maandag een bezoekje bij de dokter gepland.De marathon kan ik best laten voor wat hij is , want over een kleine 10 weken staat die reeds op de kalender.Waar ik de ontsteking heb opgelopen? Geen idee. Is het van het klimwerk met de fiets vorige week,of ben ik er tijdens het lopen iets te hard ingevlogen? Tijd brengt raad...

Speaker op de Achtzalighedenloop

Vandaag was ik zoals de afgelopen jaren de speaker van dienst in het Gielsbos op de achtzalighedenloop. De organiserende atletiekvereniging AVOS en het Gielsbos mochten meer dan 600 deelnemers verwelkomen.AVOS had ook twee laureaten op de 7km , zijnde Simon Forde bij de mannen en Vicky Liekens bij de vrouwen. De hoofdwedstrijd over 16km doorheen de Kempische bossen van Vosselaar en Gierle werd gewonnen door Gino Steemans uit Retie.Bij de vrouwen was Annick Beckers wederom de beste.