Wedstrijd in Herentals

Na "slechts" 14 dagen van training ben ik gisterenavond gestart in een 5000m op de baan in Herentals. Bedoeling was om onder de 18 minuten te blijven , maar het was vooraf tasten in het duister , aangezien ik totaal geen benul had van de huidige conditie. Bij ideale weersomstandigheden en een mooi deelnemersveld werd het uiteindelijk 18'00"29 , best tevreden , ondanks de 29 hondersten die ik tekort kwam . Terug op de goede weg , dus nu verder opbouwen.

Trainingen hervat

Na een rustperiode van 12 dagen , kon ik afgelopen woensdag de looptrainingen terug hervatten.De pijn aan de linker achillespees is (voorlopig) weg , en dus gaan we terug rustig opbouwen. De najaarskalender zal aangepast worden, en hopelijk sta ik één van de komende weken terug aan de start van een wedstrijd.

Onwaarschijnlijk .....

Niet te geloven ! Twee gouden medailles in 5 minuten ! Merci , Tia en Kim . Groots , en spannend tot de laatste seconde .... Er zijn geen woorden voor ...

Historische dag voor de Belgische atletiek !

Kim Gevaert Europees kampioene op de 100m . We hebben onze eigen sprintkoningin ! En daar mogen we best trots op zijn. Wat een spanning vooraf en wat een ontlading. Samen met duizenden andere atletiekliefhebbers heb ik intens genoten van dit spektakel. En wat een voorsprong aan de finish. Typisch Kim achteraf bij de commentaar : intens gelukkig , uiterst spontaan en vooral zichzelf blijvend. Een verdiende ereronde in dat verre Goteborg. " Kim koningin van de Europese sprint" , een mooie titel voor de dagbladen morgen. Proficiat Kim , ik heb vandaag voor je overwinning de Belgische driekleur nog eens buiten gehangen , en dat was lang geleden....

Minstens één week rust

Vandaag de sportarts bezocht met de gehavende linkerachillespees , en zoals gevreesd geen al te beste nieuws gekregen. De pees is inderdaad onstoken en tot het einde van de week is het uitgesloten om te lopen. Licht fietsen is wel toegestaan. Allicht is dit een souvenir van drie Ventoux beklimmingen op één dag , in combinatie met een te felle heropbouw van het lopen. Uiteraard ben ik lichtjes teleurgesteld,maar een pleister op de wonde is deze week het Europees kampioenschap atletiek , waar ik door de blessure meer tijd voor ga hebben om dit van nabij te volgen. Spijtig genoeg laat de VRT ons weer grotendeels in de steek , maar gelukkig is er de BBC en de NOS .

Achillespees gooit roet in het eten

Na de vakantie in Frankrijk ben ik een week geleden ,met het oog op de marathon van Amsterdam,terug de loopkilometers gaan verhogen.Met alle gevolgen vandien:de linkerachillespees is beginnen opspelen en het is niet verbeterd.Vandaag stond de eerste lange duurloop op het programma ,en wat ik gevreesd had is ook uitgekomen;na de laatste training van donderdag (in de stromende regen) voelde ik al wat pijn , en vandaag ging het echt niet.Geen lange duurloop dus ,en nu maandag een bezoekje bij de dokter gepland.De marathon kan ik best laten voor wat hij is , want over een kleine 10 weken staat die reeds op de kalender.Waar ik de ontsteking heb opgelopen? Geen idee. Is het van het klimwerk met de fiets vorige week,of ben ik er tijdens het lopen iets te hard ingevlogen? Tijd brengt raad...

Speaker op de Achtzalighedenloop

Vandaag was ik zoals de afgelopen jaren de speaker van dienst in het Gielsbos op de achtzalighedenloop. De organiserende atletiekvereniging AVOS en het Gielsbos mochten meer dan 600 deelnemers verwelkomen.AVOS had ook twee laureaten op de 7km , zijnde Simon Forde bij de mannen en Vicky Liekens bij de vrouwen. De hoofdwedstrijd over 16km doorheen de Kempische bossen van Vosselaar en Gierle werd gewonnen door Gino Steemans uit Retie.Bij de vrouwen was Annick Beckers wederom de beste.

"Le moment supreme" : op het terras boven het winkeltje op de top :
drie keer boven geraakt op één dag .

Einddoel bereikt : 3de keer boven
op één dag.

De lokroep van de Ventoux

Dinsdag 25 juli 2006.Een rustige ochtend in de Provence.Vandaag moet het gebeuren,drie keer wil ik achter elkaar op de kale berg staan."Le Geant du Provence" heeft zijn naam niet gestolen.Je ziet hem overal liggen.Als een heerser werpt hij zijn schaduw over de streek en als je zijn kale top ziet dan wil je maar één ding, er naartoe! Vroeg wakker die dinsdag , want met broer Jos heb ik afgesproken om stipt om 6u30 te vertrekken.Vanaf ons vakantieadres is het nog een 52km met de auto naar Bédoin.We rijden door het "Plateau van de Vaucluse" , en we wanen ons soms "In the middle of nowhere".De dorpen lijken hier echt tegen en op de heuvels "geworpen" te zijn,maar allen zijn ze prachtig.De zon komt boven de heuvels,en als we Bédoin naderen zien we onze berg al geruime tijd liggen.Jos rijdt , dus ik heb de tijd om rond te kijken.We praten maar over één ding , drie keer met de fiets boven geraken.We vragen ons af wat het zwaarste gaat zijn, waarschijnlijk de hitte die hier al enkele maanden heerst.
7u30 in de ochtend,auto geparkeerd,fietsen afgeladen.Tijd voor een laatste boodschap en snel nog een koffietje gedronken in een bar.Bédoin is Belgisch,dat is duidelijk en er heerst al een gezellige drukte op dit vroege uur.8u stipt starten we, nog snel een foto genomen aan het bord op het ronde punt waar de beklimming start en weg.Marcel Peeters , een clubgenoot van Jos is ook mee vertrokken.De eerste 5km gaan gemoedelijk,we zien steeds de berg aan onze linkerzijde liggen.Ik blijf (voorlopig) bij mijn broer , kwestie van niet te forceren.Hij is een stuk ouder dan ik , en normaal gezien ben ik de betere klimmer. St.Esteve,slechts enkele huizen groot,maar hier begint het echte werk,de bocht linksaf liegt er niet om.Er komen een tiental kilometers van om en bij de 10 procent... Langzaam aan rij ik weg van Jos,en haal ook Marcel in ,die enkele honderden meters voor lag.Het gaat echter prima,forceren doe ik niet en de hartslagmeter gaat niet boven de 140. Is dit de gevreesde klim,die de Tourrenners ook altijd doen?Ik weet het wel,forceren mag niet,want er komt straks nog...We zijn al geruime tijd in het bos,ik geniet echt van de natuur en van elke pedaalslag,de tijd is niet belangrijk.Intussen rij ik enkele minder geoefende collega's voorbij en moedig ze aan.Even steekt boven de bomen de top uit,prachtig zicht.Vanaf Chalet Reynard ken ik de klim,afgelopen vrijdag ben ik vanuit Sault nog naar bovengereden in een nieuw persoonlijk record(1u32')en mijn vrouwtje precies in 2u.Een tijdsrecord hoeft vandaag echter niet.Nog 6km,de Chalet voorbij.Vanuit Bédoin is dit inderdaad het minst moeilijke stuk.Nog steeds genietend zie ik de top naderen.De laatste 2km zijn echter niet van de poes(10 a 11%),Simpson voorbij,en het restaurant net voor de laatste bocht komt in zicht,mits een spurtje blijf ik mooi onder de 2 uur, dus eventjes recht op de pedalen , top:1u59'38",de eerste zit erop.Er is om 10u 's ochtends al een tof sfeertje boven,en de taal die je het meeste hoort is toch Nederlands.Na iets gedronken en gegeten te hebben is ook Jos boven in 2u08' en iets later Marcel.De afdaling naar Malaucéne kan beginnen.Windvest is niet nodig ,want het nu al warm genoeg.Voorbij Mont Serein gaat het zeer snel,de borden langs de weg geven 12% aan en de weg is kaarsrecht,we laten ons gaan en halen snelheden tussen de 70 en 80km/u.De laatste kilometers van de afdaling voelen warm aan,dit gaat zwaar worden straks!Genoeg drinken is de boodschap en dus kopen we beneden enkele extra flessen water.De drinkbussen worden opnieuw gevuld,en precies om 11u15 staan we klaar voor onze 2de klim.Al na enkele honderden meters laat ik mijn metgezellen achter,het juiste tempo zoekend.De eerste 5km zijn niet al te zwaar ,maar bloedheet!Amai,dit kan een lijdensweg worden....Niet forceren is nog maar eens de boodschap,en gelukkig komen er enkele minder moeilijke stroken,tot ongeveer halfweg,hier waar we daarstraks topsnelheden haalden is het nu een stuk moeilijker.De hartslag gaat al geruime tijd niet meer onder de 160 en de steilste stukken komen eraan.Chalet Liotard en Mont Serein halen is de boodschap,want daar staan de vrouwen ons een eerste keer op te wachten.Af en toe ga ik "en danseuse" ,want mijn achterwerk is soms oververhit,en ook de onderrug dient af en toe eens recht gezet te worden.Er lijkt geen einde te komen aan dit lange steile en zeer warme stuk,tot ik een Nederlander bijhaal en besluit om even met hem verder te fietsen ,kwestie van wat afleiding te hebben.De vergezichten zijn echter schitterend,dit verzacht het leed dan weer.Ik kijk uit op de "Dentelles de Montmirail" en de "Toulourencvallei".Eindelijk ,Mont Serein,hier is het bijna vlak(dit is natuurlijk relatief)en de frisse waterfles die dochter Emma aangeeft doet meer dan deugd.De laatste 6km zijn minder moeilijk,omdat het wel een pakje minder warm wordt.De weg blijft echter steeds stijgen tussen de 6 en de 8%.Nog enkele bochten en nummer 2 is binnen.Top:1u55'23".Malaucéne was een stuk zwaarder dan de eerste klim,maar de warmte speelt natuurlijk ook mee.Ik ben dolgelukkig dat ik weer boven sta,en kom een streek-en loopgenoot tegen op de top.Herman Bastiaens heeft de klim (met enkele familieleden)ook net achter de rug.Intussen zijn de vrouwen ook boven aangekomen,en kan ik een beetje bijkomen.Cola en water in combinatie met een energiereep doen op dit moment wonderen.Van mijn schoonzuster verneem ik dat Marcel halfweg de 2de beklimming is gestopt en teruggedraaid en Jos arriveert in 2u12'.Hij heeft het enorm lastig gehad en twijfelt even over een derde klim,maar ik stel hem gerust,Sault is niet te vergelijken met Bédoin en Malaucéne.We pauzeren iets langer en omstreeks 13u45 gaat het terug naar beneden.Halfweg de afdaling hebben onze begeleiders de tafel gedekt op een van de prachtige rustplaatsen,en kunnen we wat eten.Fysiek gezien heb ik nog niet echt problemen gehad,enkel de onderrug voelt wat stijfjes aan , maar enkele stretchoefeningen maken deze weer wat losser.Ik kan goed eten,ondanks de inspanningen die ervoor gezorgd hebben dat de spijsvertering even stil heeft gelegen.In de verte horen we "gerommel",boven het Montagne de Lure hangen er onweerswolken... als die maar geen spelbreker gaan zijn,nu we zo dicht bij ons doel zijn.Na de (korte)pauze dalen we verder af , en precies om 15u gaan we opnieuw van start,deze keer in Sault.De warmte die ik in deze vallei gevreesd had,blijft een beetje achterwege,want de zon heeft plaatsgemaakt voor wolken,en dat voelt goed aan.Tijdens de eerste kilometers van deze 3de klim gaat het zelfs een beetje druppelen,en daat zitten we niets mee in.Jos heeft vanaf de eerste meters zijn eigen tempo gereden,wat dus betekent dat ik hem na enkele kilometers uit het oog verloren ben.Het blijft overwegend bewolkt,na 13km klimmen passeren we onze picknickplaats en krijgen we bevoorrading,fris water.De laatste zes kilometer wil ik genieten en dat kan ook.Vier kilometer voor de top staan de begeleiders nogmaals(zij leveren schitterend werk) en Emma loopt even mee om me aan te moedigen,dit doet deugd.De rug begint in het laatste steile stuk serieus op te spelen,en ik ga nog eens recht op de pedalen staan.Voor de laatste keer restaurant Vaudran en de laatste bocht , euforie ! Top:1u45'37"; ik heb het gehaald, en ben lichtjes geëmotioneerd , maar ook moe.Nadat ik enkele souvenirs heb gekocht in het winkeltje komt een klein halfuurtje laten ook Jos naar boven.Ook hij haalt drie keer de top achter elkaar.We zijn beiden moe , maar zeer voldaan.De top ligt nog steeds voor een groot stuk in de zon , en de laatste afdaling naar Bédoin kan beginnen.Beneden bestellen we nog een frisdrank ,en worden de fietsen geladen voor onze laatste tocht van vandaag,huiswaarts.Met grote dank aan Carine,Emma,Brecht en Maria voor de aanmoedigingen en bevoorrading. s 'Avonds bouwen we nog een klein feestje , en morgen .... "jour de repos"......
Enkele cijfers :
8u Bédoin :21,66km in 1u59'38" (hs 136 , hs max.175)
11u12 Malaucéne : 21,34km in 1u55'23" (hs 163 , hs max.179)
15u Sault : 26km in 1u45'37" (hs 156 , hs max.175)

Hageland Classic deel 2

Gisteren voor de 2de keer dit jaar een deel van de mooie "Hagelandclassic gefietst. Eigenlijk hetzelfde parcours dan dat van 3 juni jl. Als laatste voorbereidingsrit op het Ventoux avontuur was dit uiteraard ideaal. De kilometerteller stond bij aankomst op 147 , na tientallen korte steile hellingen en regelmatig hellende wegen.De zomer is volop van de partij, wat het plezier alleen maar ten goede komt. Laat de Kale Berg maar komen !!!

Principekwestie in Westmalle

Bij het begin van de vakantie had ik vandaag nog een loopwedstrijdje van 10km gepland in het naburige Westmalle , ware het niet dat de organisatie ervoor gezorgd heeft dat ik niet gestart ben.Bij de inschrijvingstafel liep het helemaal mis. Er zat om te beginnen aan de inschrijvingen slechts 1 persoon per afstand om de lopers te registereren , wat ervoor zorgde dat ik al direct een tiental minuten moest aanschuiven. In de overbekende agenda "joggings en marathons" stond duidelijk vermeld dat "Val" leden (Vlaamse Atletiekliga) korting kregen op de inschrijvingsprijs . Wij , lopers die bij de Val zijn aangesloten betalen jaarlijks ons lidgeld , wat o.a. als voordeel heeft dat bepaalde organisaties een verminderde prijs hanteren bij deelname. Er stonden samen met mij nog enkele atleten te wachten om aan deze reductieprijs in te schrijven , en één van de verantwoordelijken achter de tafel zei abrupt : " korting ? , daar beginnen we niet aan ... " Nu moet ik zeggen , het is me eigenlijk niet te doen om de €1,50 die ik in mijn zak steek ; maar de arrogantie was me er teveel aan . Komt daar nog bij dat sinds de invoering van de euro , de meeste loopwedstrijden behoorlijk duur geworden zijn . (Om alléén maar te mogen starten ...) . Als reactie op deze botte opmerking heb ik mijn boeltje gepakt en ben terug naar huis gereden . Samen met mij volgden nog enkele lopers. Om te beginnen is een beetje respect niet misplaatst , en als er duidelijk vermeld staat dat er een reductie wordt gegeven , moet die mijn insziens ook worden toegepast. Jammer dat ik telaat zou arriveren in Rijkevorsel of Wiekevorst , want daar stonden tegelijkertijd ook wedstrijden op het programma. Op de braderijjogging in Westmalle zien ze me niet meer terug... Dan diezelfde avond maar een stevige training afgewerkt op het Heiken in mijn thuisbasis. De hevige zomerse wolkbreuk nam ik er met plezier bij , daar kan ik van genieten ....

Tussendoortje in Laakdal

Bij een warme 28° stond vandaag "Rapper dan rap" in Laakdal op het programma. Een loopwedstrijd georganiseerd door Ac.Looise.Op een biljartvlak snel parcours kon er gekozen worden tussen 4 , 8 of 12km.Aangezien ik eergisteren nog 85km had gefietst aan meer dan 30km/u startte ik voor de middelste afstand , de 8,47km om precies te zijn.Met deze hitte leek het verstandig om niet te snel te vertrekken , desondanks werden de eerste 2km afgelegd in 7'10".Tijdens de wedstrijd is er wel geen enkele loper me voorbijgelopen ,wat dus toch het resultaat was van een rustige start.Weinig schaduw op het parcours en daarom deed de bevoorrading extra deugd.In de laatste 2km kon ik mijn opgebouwde voorsprong op het groepje waaruit ik was weggelopen behouden en finishte in een tijd van 32'10".Niet schitterend ,maar wegens de warmte en de weinige loopkilometers toch een mooie eindtijd.Resultaat :een 10de plaats op 76 aangekomen lopers.Intussen gaat de fietsvoorbereiding op de Mont Ventoux volop verder,volgende loopwedstrijd is gepland over een 3 weken. Wel wil ik dit weekend alle "Ventoux"klimmers veel succes wensen !

Vuurwerk op meeting in Neerpelt

Op maandag 5 juni werd voor de eerste keer op de vernieuwde pist van het Dommelhof in Neerpelt de "Nacht van de Euregio" georganiseerd.De organisatoren hadden me gevraagd om het speakerwerk te doen samen met collega speaker Rik Donders.Na de jeugdwedstrijden werd de atletiekpiste officieel geopend door aanwezige prominenten van de provincie Limburg en volgde er een interviewronde met o.a. kervers Belgisch recordhoudster zevenkamp en hoogspringen, Tia Hellebaut. Ook aan Ingrid Didden (ex recordhoudster op de zevenkamp) mocht ik enkele vragen stellen.Nadien mochten we ons opmaken voor het internationale programma met EK limieten(Ek atletiek in Goteborg heeft plaats in augustus) voor Veerle Dejaeghere en Krijn Van Koolwijk op de 3000m steeple , en maar liefst zes Belgische atleten die de limiet lukten op de 10.000m bij de mannen,waaronder gouwgenoot Willem Van Hoof.Het werd een geslaagde dag , met ideale temperaturen en veel volk.

Prachtige fietstocht door het Hageland

Vandaag 3 juni , stond er een fietstocht met broer Jos Vissers op het programma , die reeds enkele maanden geleden was gepland. De tocht zou gaan , voor een groot stuk doorheen het heuvelende landschap van het Hageland. Aangezien ikzelf nog nooit in die streek ben gaan fietsen (wel al een koers gelopen,vorig jaar in Tielt Winge) , wist ik niet wat me te wachten stond. Nu ik dit schrijf ga ik toch overwegen om een kilometerteller aan te schaffen met een hoogtemeter op, want het was de moeite!Via het Albertkanaal,Olen,Tongerlo en Westerlo(bekende wegen) gaat het richting Herselt , uiteraard zijn de kilometers tot hier vlak.Maar aan camping "Dry Eycken" in Herselt wacht ons al een "opwarmertje", met een niet al te steile kuitenbijter. We volgen vanaf de camping de "vijf" route, gele pijlen op de weg gemarkeerd met het cijfer vijf.Opvallend is dat er vooral heel rustige wegen worden aangedaan.Makkelijk,want eigenlijk is het maar gewoon de pijlen volgen.Deze route zou volgens broer Jos ergens in Mol beginnen,wij pikken de draad dus op in Herselt.Het blijft relatief vlak tot in Aarschot.Nadat we hier de ringweg voor een stuk gevolgd hebben,gaat het rechtsaf,en daar wacht ons de eerste "muur".De Schoonhovendreef in Aarschot heeft een steil stuk in het begin met een stijgingspercentage tot 19%.Dit is de eerste serieuze klim.De hellingen en de mooie landschappen volgen elkaar op. We blijven op een zakdoek rondrijden en passeren meermaals de borden van Tielt Winge,Rillaar en Bekkevoort.Eigenlijk gaat een groot deel van het parcours langs de hellingen van de E314 autosnelweg , die we regelmatig als een "grote slang" vanop afstand zien liggen.Mooie vergezichten zijn ons deel,prachtig op deze lentedag!Enkele tientallen kilometers verder passeren we Meensel-Kiezegem,is dat niet het geboortedorp van Eddy Merckx?Na enkele prachtige steile "holle wegen" moet het mooiste nog komen.Jos merkt op : "ik dacht nog dat deze erin moest zitten" . Hij duidt op een kasseiweg die ineens opduikt en stevig klimt. We zijn in de Kerkstraat van Molenbeek-Wersbeek (deelgemeente van Bekkevoort), en het is de Muur van Geraardsbergen in het klein.Deze hellende kasseiweg is 650m lang , en heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 4,6% , met een maximum van 16%.De kasseien liggen bij momenten zeer slecht, maar prachtig is het wel.Ik en Jos zijn elkaar waard,op de eerste hellingen komt hij steeds al eerste boven(vooral meer macht) terwijl ik op de iets langere hellingen meer kan profiteren van mijn souplesse.Het blijft onveranderd op en af gaan,en het landschap blijkt met momenten van uitzonderlijke schoonheid.Intussen schieten de kilometers goed op,de eerste honger komt opzetten,maar een taverne is niet direct te vinden.Omdat het al bijna middag is besluiten we om de enkele boterhammetjes die we hebben meegenomen aan de kant van een rustige weg op te eten.Intussen zijn we terug in de buurt van Diest en Scherpenheuvel.De laatste echte helling van de dag is de "Poggio" in Diest, intussen goed bekend.Ik denk,nog één keer alles uit de kast halen , en neem voor de haarspeldbocht enkele meters voorsprong.Maar op het steilste stuk komt Jos terug en laat me ter plaatse.Het beste is eraf.In Averbode aangekomen stoppen we voor een hapje te eten.De kilometerteller duidt 118km aan,dus hoogtijd om iets achter de kiezen te steken.Het abdijbiertje van Tongerlo doet deugd in taverne" 't Zat Paterke",en de bestelde spaghetti smaakt overheerlijk.Ook Jos zijn "spek met eieren" doet de reukorganen watertanden. Het laatste stuk dient zich aan,wind op kop terug naar Vorselaar.Gelukkig is dit laatste stuk terug vlak,want de bovenbenen willen niet meer goed mee.De laatste 10km gaat het zelfs even moeizaam,maar enkele kilometers in het wiel hangen doet deugd.(de snelheid ligt dan ook rond de 30km/u).Na bijna zes uur fietsen zijn we terug in Vorselaar. 150km gereden , een record voor mezelf.Nog een tussenstop in taverne "De Dreef" in eigen dorp,en dan huiswaarts , waar nog even wordt nagekaart en de verdere plannen worden besproken. Wat een mooie fietstocht .......

Speaker in Neerpelt

Nu maandag 5 juni ben ik speaker op de internationale atletiekmeeting "Nacht van de Euregio" op het Dommelhof in Neerpelt. De spiksplinternieuwe atletiekbaan wordt dan ook officiëel geopend. Er is een topdeelnemersveld aangekondigd met bijna alle Belgische atletiektoppers en een uitgebreide delegatie buitenlandse atleten uit meer dan 20 verschillende landen. De toegang is volledig gratis ! Meer info te lezen op www.nachtvandeeuregio.be

(Bijna) Incident met hond in Wechelderzande

Op woensdagavond 24 mei vond traditioneel de avondjogging plaats in mijn geboortedorp Wechelderzande. De organisatoren hadden het weer niet mee , vandaar allicht de minder talrijke opkomst. Onder een zwaar bewolkte hemel bleef het echter tijdens de wedstrijd volledig droog.Uit de drie te kiezen afstanden (4 , 8 of 12km) nam ik de middelste , goed voor twee ronden.Het parcours was hertekend , wat ertoe bijdroeg dat we naast het huis van mijn broer Jos kwamen.Na een 500m liep ik in een tweede groepje met allemaal lopers van de 12km rondom mij. Aan clubgenoot Paul Denolf (12km) had ik al direct een bondgenoot. Afwisselend namen we een stuk van het kopwerk voor onze rekening .In de tweede ronde , na ongeveer 5km wedstrijd gebeurde er echter iets merkwaardigs. In de Vendelmansweg (net voorbij de woning van mijn broer) draaide er achteruit een auto de weg op , en plotsklaps werden we ook geconfronteerd met een losgebroken Duitse herdershond , die onmiddellijk de loper net voor mij bedreigde met enkele "knappen". Gelukkig voor deze atleet beet de hond net naast zijn been , en een fractie van een seconde later spurtte het beest terug de oprit op.... Van geluk gesproken , alles speelde zich af in enkele seconden..... We waren uiteraard wel verschoten , en het tempo was er een beetje uit. Als je op dat moment al aan 110% aan het lopen bent , is het niet makkelijk om het(hoge) tempo terug te vinden. Carine was me intussen aan het vergezellen op de fiets , en mede door haar vond ik enkele honderden meters verder terug mijn tempo. De laatste 2km kreeg ik het nog knap lastig , maar mijn loopgenoot van vandaag (Paul) hield me recht tot aan de meet . Resultaat : een mooie 4de plaats op 46 deelnemers , en een tijd op de 8km van 29'56". Niet slecht als je maar 30km gemiddeld per week loopt.
Het weer echter daarentegen mag wel gaan beteren , want op de fiets is het niet alles........
Volgende week staat er met broer Jos een fietstocht gepland naar het Hageland van ongeveer 140km......

Afzien in domein Averegten in Hallaar. Op dit stuk
"wind op kop" werd er gestreden voor elke meter ...